به گزارش خبرنگار آنا، مهاجرت پرستاران به یکی از مهمترین چالشهای نظام سلامت تبدیل شده است که میتواند تعادل سیستم مراقبتی کشور را بهطور جدی بر هم بزند. خروج نیروهای متخصص، به ویژه در بخشهای حساس مانند کودکان و نوزادان، باعث کاهش کیفیت خدمات و از دست رفتن تجربه و مهارتهای ارزشمند پرستاران میشود. این اتفاق فشار مضاعفی بر کارکنان باقیمانده وارد کرده و برنامهریزی بلندمدت مراقبتی را پیچیده میکند.
عوامل مختلفی موجب تمایل پرستاران به مهاجرت میشود. دستمزد پایین، شرایط کاری دشوار، نبود فرصتهای ارتقای شغلی و کمبود حمایتهای روانی و اجتماعی، انگیزه پرستاران برای ترک محیط کار را افزایش میدهد. بسیاری از افراد ترجیح میدهند به کشور دیگری بروند یا در بخش خصوصی مشغول شوند تا از امنیت شغلی و شرایط بهتر بهرهمند شوند.
همچنین مهاجرت داخلی پرستاران، یعنی ترک بیمارستانهای دولتی و مراکز تخصصی برای رفتن به بخش خصوصی، باعث میشود مراکز دولتی با کمبود نیرو و چالشهای جدی مواجه شوند. این روند نشان میدهد که علاوه بر جذب نیروهای جدید، ایجاد انگیزه، ارتقای شرایط کاری و حمایت همهجانبه از پرستاران برای حفظ سرمایه انسانی، ضرورت دارد.