مروری بر گزیدهای «مقالات» مونتنی با ترجمه شهابالدین عباسی؛
من خود موضوع کتاب خویشم
امروزه مونتنی همچنان در همه جنبههای متن خود، شمار زیادی از محققان را به مطالعه آثارش جلب میکند و مردم از سراسر جهان، نوشتههای او را میخوانند. در عصری که مانند دوران او آمیخته به خشونت و پوچی است، پرهیز او از بیمدارایی و تعصب کور و آگاهی روشنش از توانایی انسانها در نابود کردن خود و دیگران، همراه با باورش به قابلیت آدمی برای بررسی و ارزیابی خود، و صداقت و شفقتش جذابیت دارد.
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – رضا دستجردی: «من چه میدانم؟ گزیدهای اساسی از مقالات مونتنی» بهقلم میشل دومونتنی، با ترجمه شهابالدین عباسی از تازههای بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه است. ژانژاک روسو «مقالات» این نویسنده و فیلسوف فرانسوی را الگوی خود میشمرد. گوستاو فلوبر آن را کنار تختش نگاه میداشت و مانند نویسندگانی چون آندره ژید و رولان باروت، مونتی را همدم خود میدانست. «مقالات» همچنین خوانندگان مشتاق دیگری چون شکسپیر، امرسون، وولف، الیوت و هاکسلی یافت. در عصری که مانند دوران مونتنی آمیخته به خشونت و پوچی است، پرهیز او از بیمدارایی و آگاهی روشنش از توانایی انسانها در نابود کردن خود و دیگران و درکش از قابلیت آدمی برای بررسی و ارزیابی خود جذابیت دارد. «من چه میدانم؟» در شانزده گفتار، جستارهای مونتنی را درباره موضوعاتی چون غم، بطالت، دروغ، مرگ، ترس، قضاوت، احساسات متناقض، تنهایی، بییقینی در داوریها، ناهشیاری، نابرابری، خواب، و طول عمر عرضه میکند.
