گروه اندیشه: دکتر مجتبی لشکر بلوکی مطلبی در کانال اش (بله) منتشر کرده راجع به وقتی که سایه جنگ بر کشور سنگینی میکند، و به دنبالش«توقف زندگی» خطرناکتر از صدای آژیر به وقوع می پیوندد. تجربه ژاپن پس از ۲۰۱۱ نشان داد که احتیاط جمعی میتواند به رکود شوم روانی منجر شود؛ جایی که مردم خرج نمیکنند و اقتصاد در چرخه ترس متوقف میشود. از نظر لشکربلوکی، امروز شجاعت واقعی، روشن نگه داشتن چراغ دکانها و تداوم خریدهای خُرد است. تداوم جریان خون در رگهای اقتصاد، نه یک بیاحتیاطی، بلکه کنشی هوشمندانه برای دفاع از حیات جامعه در برابر دشمن است. این مطلب را در ادامه می خوانید:
****
زمانی که سایه جنگ روی یک کشور میافتد، ناگهان همه چیز کمی کند میشود. تصمیمها به تعویق میافتد. خریدها عقب میافتد. قرارهای کاری و غیرکاری لغو میشود. آدمها بیشتر از قبل به آینده فکر میکنند و کمتر از قبل خرج میکنند. این واکنشی طبیعی-غریزی است. وقتی آینده نامطمئن میشود، ذهن انسان میگوید: «احتیاط کن. نگه دار. صبر کن.» همان چیزی که در ژاپن پس از سونامی رخ داد. اقتصاد را خاموش کند.
و اما دو پیشنهاد به مدیران کشور:
مدیران اقتصادی و مالی: تزریق نقدینگی هوشمند به بخشهای مصرفمحور. برنامههایی مثل کارت خرید، یارانه خدمات، یا کارت های اعتباری با محل مصرف مشخص، کمک میکند جریان پول در بخشهایی که بیشتر آسیب دیدهاند دوباره فعال شود.
مدیران فرهنگی و اجتماعی و شهرداری ها: این که سراسر شهر و برنامه های رادیو و تلویزیون را پر کنیم از بیلبوردهای جنگ محور کار درستی نیست. (می دانم که بر من خواهید شورید اما صبر کنید و تا انتهای متن را بخوانید) می دانم این کار با نیت خیر است و دمیدن روح حماسه در جان مردم اما زیاده روی یعنی سیگنال اضطراب، تنش و توقف و تعطیل اقتصاد. نیمی از محتوا و بیلبوردها را به کسب وکارها و زندگی تخصیص دهید.ایران نیازمند کمپین دوباره زندگی است حتی در میانه جنگ و دست کم سه ماه بعد از پایان آن.
۲۱۶۲۱۶