به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، امروز هفتم تیرماه سالروز شهادت دکتر بهشتی و جمعی از مسئولان جمهوری اسلامی در انفجار دفتر حزب جمهوری است.تحلیل کارنامه فکری و علمی شهید آیتالله دکتر سید محمد حسینی بهشتی، نیازمند بازخوانی انتقادی و سیستمی اندیشههای مردی است که نه تنها یک روحانی نواندیش، بلکه یک معمار ساختارگرا و فیلسوفی واقعگرا در آستانه شکلگیری تمدن نوین اسلامی بود.
بررسی ابعاد مختلف زندگی ایشان نشان میدهد که بهشتی فراتر از قالبهای سنتی، به دنبال ایجاد پیوندی وثیق میان «ایمان مذهبی» و «کارآمدی اجتماعی» بود و در این مسیر، منظومهای فکری بنا نهاد که بر پایههای عقلانیت و انتظام استوار بود.
بنابر روایت مهر، زیربنای کارنامه علمی شهید بهشتی را باید در روششناسی (متدولوژی) خاص او جستجو کرد. او از معدود اندیشمندانی بود که تحصیلات کلاسیک حوزوی را با تحصیلات نوین دانشگاهی در رشته فلسفه پیوند زد و با تسلط بر زبانهای آلمانی و انگلیسی، مستقیماً به منابع اندیشه غربی دسترسی یافت. اینت، حاکمیت را شکل میدهند. تأکید او بر تفکیک قوا، استقلال قوه قضاییه و صیانت از حقوق فردی، نشاندهنده عمق تفکر حقوقی اوست. او قوه قضاییه را پناهگاه مظلومان میدانست و در مدت کوتاه ریاست خود بر دیوان عالی کشور، تلاش کرد تا ساختاری ایجاد کند که در آن قانون بر اشخاص برتری داشته باشد.
در نهایت، باید گفت بزرگترین دستاورد علمی و فکری بهشتی، نه فقط کتابها و سخنرانیهای او، بلکه انسانهایی بودند که او تربیت کرد. مدرسه رفاه، مدرسه حقانی و جلسات مستمر با دانشجویان و طلاب، بستری برای پرورش نسلی از مدیران و اندیشمندانی شد که دههها بار مسئولیت نظام را بر دوش کشیدند. بهشتی معتقد بود برای تغییر جامعه، ابتدا باید انسانها را ساخت. او با صبر و حوصله فراوان به شبهات پاسخ میداد و از نقد شدن نمیهراسید.