بحث مذاکره در پساجنگ همچنان مخالفان و طرفداران خود را دارد. برخی ذوب در مذاکرهاند و برخی مطلق آن را رد میکنند. عباس عراقچی در کنفرانسی تصویری با همتایان اروپایی شروطی برای مذاکره گذاشت. هرچند آنان نیز اهل شرطوشروطند و کاملاً بیمنطق و غیرقابلاعتماد و جرزن! در این میان علی لاریجانی مشاور رهبری گفته است: «هیچ عجلهای برای مذاکره نباید کرد. مذاکره یک تاکتیک است. بگذاریم رهبر انقلاب آنجایی که لازم میدانند از این تاکتیک استفاده کنند»
جوان آنلاین: مسئله مذاکره در روزهای پس از جنگ، مورد مناقشه بسیار است. گروهی حتی در تلویزیون و حتی پس از آنکه رهبر معظم انقلاب گفتند ما در هر دو میدان نظامی و دیپلماسی «هر وقت لازم شد» قوی وارد میشویم، هنوز مذاکره را خیانت میدانند، با آنکه با این منطق مطلقگویی حتی جنگ نیز در زمانهایی میتواند خیانت باشد. گروهی دیگر یکسره بر طبل مذاکره بیچونوچرا و بیشرطوشروط ایران با غرب میکوبند. اینان نیز چنان در فضای ذوب در غربگرایی خود هستند (و اغلب بزدلانی که گمان میکنند مذاکره برای آنان رفاه و آرامش و صلح به همراه دارد) که هیچچیز برای ایشان آیینه عبرت نمیشود.
علاوه بر این دو گروه کلیگو در روزهای اخیر علی لاریجانی مشاور رهبری که در یک هیئت حاضر شده بود، گفت «طرف مقابل با ما وارد جنگ شده. اول باید آنها بگویند چرا با ما جنگیدند! هیچ عجلهای برای مذاکره نباید کرد. مذاکره یک تاکتیک است. بگذاریم رهبر انقلاب آنجایی که لازم میدانند از این تاکتیک استفاده کنند».
در عینحال عباس عراقچی که در یک کنفرانس تصویری با همتایان تروئیکای اروپایی شرکت کرده بود شروطی برای مذاکره گذاشت. هرچند اروپاییها نیز اهل شرطوشروطند و کاملاً بیمنطق و غیرقابلاعتماد و جرزن! عراقچی گفت: «این ایالاتمتحده بود که از توافقی که طی دو سال و با هماهنگی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۵ حاصل شده بود، خارج شد نه ایران؛ و این امریکا بود که در ژوئن امسال میز مذاکره را ترک کرد و بهجای آن گزینه نظامی را برگزید، نه ایران. هر دور جدیدی از مذاکرات فقط زمانی ممکن خواهد بود که طرف مقابل برای یک توافق هستهای عادلانه، متوازن و مبتنی بر منافع متقابل آمادگی داشته باشد. اگر اتحادیه اروپا و سه کشور اروپایی میخواهند نقشی ایفا کنند، باید مسئولانه رفتار کنند و از سیاست فرسوده تهدید و فشار، از جمله تهدید به اجرای سازوکار «اسنپبک» که فاقد هرگونه مبنای اخلاقی و حقوقی برای آن هستند، دست بردارند».
بهنظر میرسد باید بخشی از نافهمیعمومی درباره مذاکره را کنار گذاشت. مذاکره هرگز بهمعنای ضعف نیست. اصرار بر آن هم دلیل قوت فکر و منطق و قوت دیپلماسی نیست. مذاکره یک روش (تاکتیک) است و نباید آن را یک راهبرد (استراتژی) قطعی و غیرقابل نقد و بحث تلقی کنیم.
لاریجانی فعال پس از جنگ!