۱۴۰۴/۰۸/۱۲
به گزارش روزپلاس، پاراشنا به عنوان شاخهای از ورزش شنا برای افراد دارای معلولیت جسمی و بینایی، نهتنها یک فعالیت ورزشی، ابزاری برای رشد جسمی، روانی و اجتماعی، بلکه مسیری برای بازیابی اعتمادبهنفس و توانمندیهای فردی است و میتواند به بهبود کیفیت زندگی، افزایش اعتمادبهنفس و تقویت استقلال کمک کند.
«تریشا زورن هادسون» پرافتخارترین ورزشکار تاریخ پارالمپیک با مجموع 52 مدال، شامل 37 طلا، 10 نقره، 5 برنز، یک شناگر نابینا بود که نامش را در تاریخ جاودانه کرد. همچنین میتوان به «دانیل دیاس» برزیلی هم اشاره کرد که با وجود ناهنجاری مادرزادی و معلولیت از ناحیه دست و پا، 14 طلا، 7 نقره و 6 برنز در پارالمپیک کسب کرد و یکی از موفقترین پاراشناگران مرد تاریخ لقب گرفت.
در ایران نیز شناگرانی فعالیت دارند که با وجود محدودیتهای جسمی، توانستهاند با ورود به دنیای پاراشِنا، نقطه عطفی در زندگیشان رقم بزنند. یکی از این ورزشکاران، «علیرضا نصر اصفهانی» 14 ساله است. آب برای علیرضا، جایی شد که محدودیتهای فیزیکیاش رنگ میباختند. در آب، دیگر نیازی به پا نبود تا حرکت کند؛ بازوانش او را به جلو میبردند، و هر حرکت، گامی بود به سوی استقلال. تمرینات منظم شنا، نهتنها قدرت بدنیاش را افزایش داد، بلکه روحیهاش را نیز دگرگون کرد. او آموخت که توانایی، تنها در داشتن اعضای کامل بدن نیست، بلکه در ارادهای نهفته است که از دل سختیها میجوشد.