به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، ایران عزیز، ای مهد دلیران و سرزمین عشق و مقاومت! ملت بزرگ ایران، چهل شبانهروز در خیابانها حاضر شدید تا میهن پابرجا بماند. میهن ماند تا تاریخ و تمدن کهن شما همواره درسی برای آیندگان این مرز و بوم باشد. تاریخ پرشکوه این دیار، گواه همبستگی بینظیر شما مردمان صبور و استوار در برابر آمریکای تروریسم و رژیم کودککش صهیونیستی است.
در هر فراز و نشیب روزگار، اراده پولادین شما چون کوهی استوار، تاب سختیها را آورده و ستاره فروزان غرور ملی را در آسمان این میهن همیشه درخشان نگاه داشته است.
امروز، با اتکا به همین ریشههای عمیق همدلی و ایستادگی، دست در دست هم، آفرینندگان فردایی روشنتر و پرافتخارتر برای ایران همیشه سرفرازیم.»
این یادداشت برای تمام آنهایی است که در دل سختی، انسان ماندند.که در دل بحران،مسیر مهربانی را ادامه دادند.که در میان جنگ وخون و دود و ترس، هنوز امید میکاشتند.
در روزهایی که سایه جنگ و بمب بر زندگی مردم افتاد و خانه و کاشانه شان ویران شد و عزیزان و فرزندان، پدران و مادران به فیض شهادت رسیدند، جامعهای شکل گرفت که ستونش بر تابآوری استوار بود. مردمی که با تمام سختیها و بمب باران های بی ی شهری گذاشت.
و این چند خط، سپاسی انسانی و صمیمانه به تلاش خاموش آنان است.تلاش کسانی که امنیت را نه یک شعار، بلکه یک مسئولیت انسانی دانستند.
در نهایت
در دل بحران و سختی، اوج تابآوری و همبستگی انسانی در مردم پدیدار شد؛ جایی که هر فردی با وجود مشکلات شخصی، در جهت دلگرمی و یاری دیگران قدم برداشت. در این میان، نیروهای امدادی و انتظامی نیز با مسئولیتپذیری، امنیت و آرامش را حفظ کرده و به جامعه قوت قلب بخشیدند. این تلاش جمعی، تصویری از جامعهای را نمایان ساخت که در سختترین شرایط، انسانیت و مهربانی را فراموش نکرد.
علی معروفی آرانی پژوهشگر یهودیت و صهیونیسم