در گذشته دور ابزارهای سرمایهگذاری محدود بودند و افرادی که با نااطمینانی اقتصادی روبرو میشدند، عمدتا به خرید طلا یا زمین روی میآوردند. خرید برخی داراییها مانند فلزات یا اشیای قیمتی با مشکلاتی روبرو بود و به ندرت جای امنی برای نگهداری آنها وجود داشت. با گذشت زمان گزینههای دیگری هم اضافه شدند. یکی از آنها بانک بود. بانکها امکان سپردهگذاری را فراهم آوردند و موجب شدند برخی افراد برای پسانداز، سرمایهگذاری یا نگهداری سرمایهشان در جایی امن به آنها مراجعه کنند. در سالهای اخیر، گزینههای دیگری هم به جمع ابزارهای سرمایهگذاری افزوده شدهاند. این گزینهها به صندوقهای سرمایهگذاری معروف شدهاند که انواع مختلفی هم دارند؛ از صندوقهای سهامی گرفته تا صندوق طلا و صندوق درآمد ثابت. این گزینهها تفاوتهایی و شباهتهایی با هم دارند. در ادامه به مقایسه صندوقهای سرمایهگذاری با درآمد ثابت و سایر سرمایهگذاریها خواهیم پرداخت.
هدف صندوق سرمایهگذاری این است که سرمایه افراد را جذب کرده و با سرمایهگذاری مناسب آنها به سود دست پیدا کنند. سپس سود به دست آمده بین سرمایهگذاران تقسیم میشود افراد برحسب مقدار سرمایهگذاری خود بازده مالی کسب میکنند. اساس سرمایهگذاری در گزینههای مختلف این است که در قبال پولی که صرف آنها میکنیم، به ما عایدی میدهکند. در این صورت تورم انتظاری هم بالاتر میرود. در چنین شرایطی گزینههای درآمد ثابت چندان معقول و مناسب نیستند و بازدهی آنها اگرچه مثبت میشود اما تورم را پوشش نمیدهد. با این حال، اگر به هر دلیلی تمایل به ریسک بسیار پایینی دارید، میتوانید با علم به این شرایط وارد گزینههای درآمد ثابت شوید و البته به یاد داشته باشید در این شرایط صندوقهای درآمد ثابت بهتر از بانکها عمل میکنند.
در این مطلب به مقایسه صندوقهای سرمایهگذاری با درآمد ثابت و سایر سرمایهگذاریها پرداختیم و مزایا و معایب آنها را مورد بررسی قرار دادیم. علاوه بر این، شرح دادیم که این نوع سرمایهگذاری به درد چه کسانی میخورد و چه وقتهایی بازده واقعی آنها بسیار پایین است. به طور کلی صندوقهای سرمایهگذاری با درآمد ثابت گزینههای خوبی برای افراد کمریسک محسوب میشوند.
انتهای رپرتاژ آگهی/