اقتصاد ۲۴- نوژن اعتضادالسلطنه- “ماریو بارگاس یوسا” نویسنده شهیر پرویی تبار و برنده جایزه نوبل ادبیات، در سال ۲۰۰۳ میلادی مدت کوتاهی پس از سقوط صدام حسین همراه با “مورگانا” دخترش سفری کوتاه به عراق داشت. او مشاهداتش از وضعیت عراق پس از سقوط صدام را در قالب کتابی تحت عنوان “یادداشتهای عراق” منتشر کرد.
در بخشی از آن کتاب آمده است:” نابودی دیکتاتوری صدام حسین، یکی از بیرحمترین، فاسدترین و دیوانهترین دیکتاتورهای تاریخ مدرن، دلیلی به خودی خود کافی برای توجیه مداخله بود. همان گونه که اقدام پیشگیرانه کشورهای دموکراتیک علیه هیتلر و رژیمش دلیل کافی برای مداخله بود. اشتباه بسیار بزرگ دولتهای انتلاف، دستاویز قرار دادن وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق و ارتباط آن با القاعده و عوامل حادثه ۱۱ سپتامبر برای توجیه جمله نظامی بوده است… با این وجود، مداخله نظامی ائتلاف این امکان را فراهم کرد که آن کشور، از دور باطل استبداد و خودکامگی رها شود. رنجهایی که مداخله نظامی برای عراقیها به همراه آورد، هنوز در مقایسه با رنجی که آنان بر اثر سیاست کشتار نفرتانگیز و سرکوب نظاممند رژیم بعث دچار آن بودند، ناچیز است. حدود دوسوم عراقیها تائید میکنند که علیرغم عدم برخورداری از آب و برق، با وجود ناامنی و بحران شدید اقتصادی، اوضاع شان بهتر از زمانی است که تحت سلطه صدام حسین بودند… اکنون عراق آزادترین کشور جهان است؛ ولی از آنجا که آزادی، بدون نظم و قانون و هرج و مرج است، در ضمن خطرناکترین کشور جهان هم هست. نه گمرکی هست و نه مامور گمرکی”.
تولید نفت عراق در دو دهه گذشته دو برابر افزایش یافته است. توسعه نیافتگی تاریخی بخش نفت عراق معکوس شده است، اما قانون فدرال باعث مناقشه بر سر نفت بغداد و اربیل شده است. تولید گاز طبیعی نیز در سالیان اخیر افزایش یافته، اما هنوز هم از تامین انرژی کافی برای شبکه برق عراق محروم است. این کشور با تکیه بر تامین گاز از ایران، واردکننده خالص گاز طبیعی است.