پژوهشهای نوین در حوزه علوم اعصاب، سازوکار شگفتانگیز مغز در تفکیک جریان پیوستهی گفتار به کلمات مجزا را فاش کردهاند. یافتههای دانشمندان نشان میدهد برخلاف تصور رایج، مرز میان واژگان نه در امواج صوتی خروجی از دهان، بلکه در سیگنالهای الکتریکی پیچیده درون جمجمه شکل میگیرد.
به گزارش زومیت، گفتار در حالت طبیعی فاقد شکافهای آکوستیک شفاف است و توقفهای صوتی میان هجاها تفاوت ساختاری چندانی با فواصل بین کلمات ندارند. این پدیده هنگام مواجهه با زبانی ناشناخته بهخوبی نمایان میشود؛ وقتی که کلمات مثل جریانی لغزنده و مبهم از صداها در هم ذوب شدهاند.
پرسش کلیدی دربارهی چگونگی برشزدن جریان سیال صدا توسط مغز، محور مطالعات اخیر ادوارد چانگ، متخصص برجستهی مغز و اعصاب در دانشگاه کالیفرنیا، قرار گرفته است. تیم پژوهش دکتر چانگ در مقالهای تازه، امواج مغزی بسیار سریعی را رصد کردند که با فرکانس ۷۰ تا ۱۵۰ بار در ثانیه در قشر شنوایی نوسان میکنند.
امواج که با نام گامای سطح بالا یا هایگاما (High-gamma) شناخته میشوند، دقیقاً ۱۰۰ میلیثانیه پس از عبور از مرز یک واژه، دچار افت ناگهانی در توان سیگنال میشوند. عملکرد افت ناگهانی درست مانند فضای خالی یا کلید اسپیس در متون نوشتاری است که پایان یک کلمه را برای افراد مسلط به آن زبان نشانهگذاری میکند.
دکتر چانگ معتقد است کشف تازه برای نخستین بار یک همبستگی عصبی مستقیم برای واحد «واژه» در مغز ارائه میدهد که دستاcodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();