چشمهای ما به طور مداوم توسط حجم عظیمی از اطلاعات دیداری بمباران میشود. اینها شامل میلیونها شکل، رنگ، و حرکتهای اجسام و اشیای پیرامونی هستند.
برای مغز، پردازش آنها کار آسانی نیست. از یک طرف، جهان بصری به دلیل تغییر در نور، زاویه دید و عوامل دیگر به طور مداوم تغییر میکند. از سوی دیگر، ورودی بصری ما به دلیل پلک زدن و حرکت مدام چشمها و سر و بدن ما؛ تغییر میکند.
به گزارش یک پزشک، برای درکی از شلوغی این حجم عظیم اطلاعات دیداری، به ویدئوهایی که ما با گوشی موبایل میگیریم نگاه کنید. ببینید که چقدر نویز و تکان و تغییر رنگ دارند.
با این حال مغز ما طوری اطلاعات را پردازش میکند که کمترین تکان تصویری و نویز را میبینیم و در شرایط نوری بسیار متفاوت به درک واحدی از محیط پیرامون میرسیم. آنقدر مغز شرایط را به صورت بهینه پردازش میکند که با غلو از این کارش با عنوان توهم ثبات هم باید میشود.
این فرآیند قرن هاست که دانشمندان را مجذوب خود کرده است و یکی از سوالات اساسی در علم بینایی است.
مغز ماشین زمان
اما مغز به صرف اندکی زمان؛ ورودی بصری ما را به طور خودکار «صاف» میکند. در واقع مغز به جای تجزیه و تحلیل تک تک عکسهای بصری، در یک لحظه معین میانگین چیزی را که در 15 ثانیه گذشته دیدیم، درک میکند. بنابراین، با کنار هم قرار دادن اش