معیشت بهتر با برجام یا بدون برجام؟ مساله این است
آرمان ملی _ حمید شجاعی : سیدابراهیم رئیسی؛ در کارزار انتخاباتی سال 1400 بر این نکته تاکید کرده بود که برجام بد نیست، اما باید دولتی قوی روی کار بیاید تا آن را پیش ببرد. پس از پیروزی و تشکیل دولت نیز رئیسی و مردانش همیشه بر لزوم احقاق حق ملت ایران از طریق مذاکره در جهت رسیدن به توافق صحبت کردهاند؛ اما در مقام عمل شاهد بودیم که پس از 9 دور مذاکره در وین طرفین به هیچ نتیجهای نرسیدند و پرونده مذاکرات مسکوت ماند. چنانکه پس از آن نیز دیگر نه آمریکاییها حداقل در ظاهر تمایلی برای از سرگیری مذاکرات نشان دادند و نه اروپاییها آنچنان تلاشی برای این مهم از خود نشان دادند. اما نکته مهم اینجاست که به قرائت بسیاری از سیاسیون و تحلیلگران اگر از فرصت طلایی برای احیای برجام استفاده میشد شاید اکنون وضعیت دیگری را شاهد بودیم. چه به لحاظ تاثیرات اقتصادی توافق بر شرایط کشور که با تغییرات چشمگیری روبهرو بودیم و چه به لحاظ تاثیرات بینالمللی توافق و تعامل مثبت ایران با سایر کشورها. اما به واقع تاخیر 4 ماههای که حدفاصل تحویل دادن دولت دوازدهم و روی کارآمدن و تشکیل دولت سیزدهم افتاد باعث شد تا فرصت طلایی پرانده شود و طرفین که در آستانه توافق برای احیای برجام بودند با دیدن چنین شرایطی مواضع خود را تغییر دادند و در نهایت نیز مذاکرات به بنبست رسید. این در حالی است که اگر در همان ماههای پایانی دولت حسن روحانی و مشخصا در اسفند سال 99 که همه چیز برای رسیدن به توافق آماده بود به دولت و تیم مذاکرهکننده وقت اجازه داده میشد که بروند توافق را نهایی کنند شاهد مشکلات بهوجود آمده پس از آن نبودیم. چه اینکه حد فاصل خردادماه 1400 که سیدابراهیم رئیسی به ریاست دولت سیزدهم برگزیده شد تا شهریورماه که دولت را تشکیل داد چیزی حدود 3 ماه و به عبارتی 93 روز وقت بود که به همان تیم مذاکرهکننده قبلی که ریاست آن با سیدعباس عراقچی بود و هشت دور قبلی مذاکرات را نیز وی راهبری میکرد اختیار دهند تا مذاکرات نیمه تمام و مسکوت مانده را به اتمام برساند. اما در حرکتی عجیب شاهد بودیم که مذاکرات ماهها متوقف شد تا تیم جدید در وزارت امور خارجه و هیأت مذاکرهکننده ایرانی مستقر شود و مجددا با سیاستهای حاکم بر دولت سیزدهم مذاکرات را پیش ببرند. امری که موجب شد تا اگر تا پیش از آن امیدی برای احیای برجام وجود داشته باشد اما با رویکردهای تیم مذاکرهکننده جدیدی آن امید نیز از دست برود.