تأملی درباره لوحهای تقدیر داستان شورای کتاب کودک در سال ۱۴۰۳؛
معیارهای داوری یک جایزه کتاب کودک
آیا مترجم تنها یک واسطه شفاف میان نویسنده و خواننده است یا بازآفرین دنیایی جدید به زبان مقصد؟ وقتی شورای کتاب کودک در تقدیرهای سال ۱۴۰۳، معیارهایش را بر محور «ایده، شخصیتپردازی و قلم نویسنده» میچرخاند اما لوح تقدیر را به مترجم اهدا میکند، جای یک پاسخ خالی میماند: سهم واقعی مترجم در این انتخاب کجاست و چرا در متن داوری دیده نمیشود؟
سرویس کودک و نوجوان خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – سپیده نیکرو: شورای کتاب کودک برای بسیاری از خانوادهها، کتابداران، مربیان، ناشران و نویسندگان، فقط یک نهاد داور نیست؛ مرجعی فرهنگی است که انتخابهایش میتواند در مسیر خواندن کودکان و نوجوانان اثر بگذارد. اعتبار این شورا از سابقه بلندمدت، دغدغه جدیاش برای کودک و نیز حساسیتش در معرفی آثار قابل اعتماد میآید. از همین رو، گفتوگو درباره انتخابها و شیوه داوری آن، نه مخالفت با شورا، که نشانه جدی گرفتن جایگاهش است.
در اعلام نتایج بررسی کتابهای سال ۱۴۰۳، در بخش داستان، دو اثر ترجمه شده لوح تقدیر گرفتهاند: «فکر کنم ماشین تحریر حرف زد» با ترجمه مریم رئیسی و «داستان باور نکردنی هانا کمپ» با ترجمه کیوان عبیدی آشتیانی. آنچه محل تأمل است، نه لزوماً انتخاب این دو کتاب برای خواندن کودکان و نوجوانان، بلکه نسبت میان دلیلهای اعلام شده و دریافت کننده لوح تقدیر است.