۱۴۰۵/۰۴/۰۴ ۱۴:۰۲
در اسلام، دشمن با رفتار خصمانهی بالفعل شناخته میشود و در موارد مشکوک، اصل بر عدالت، ظاهر و وفای به عهد است.
پرسش:
در منابع روایی، شاخصها و معیارهای تشخیص «دشمن» چیست؟ و چگونه میتوان میان «دشمن بالفعل» و کسی که تنها «استعداد دشمنی» دارد، تمایز قائل شد؟
پرسش:
پاسخ:
دشمنشناسی در معارف اسلامی از یکسو به دلیل پیوند با امنیت و منافع جامعه و از سوی دیگر ارتباط با حوزۀ اخلاق و حقوق انسانها، از اهمیتی بنیادین برخوردار است؛ به همین دلیل خطا در تشخیص دشمن گاه به غفلت در برابر تهدید واقعی میانجامد و گاه به بدگمانی و دشمنتراشی و تضییع حقوق افراد منجر میشود. در این نوشتار کوشیدهایم نخست شاخص تشخیص دشمن را از آیات و روایات به دست آوریم و سپس نشان دهیم چگونه میتوان میان «دشمن بالفعل» و کسی که تنها «استعداد دشمنی» دارد تفکیک کرد.
الف) معیار تشخیص دشمن