معنای ذکر خالص و ذکر صارف

ذکر خالص به همراهی زبان و حضور قلب است، در حالی که ذکر صارف انسان را از یاد غیرخدا بازمی‌دارد؛ هر دو در نهایت با توفیق الهی محقق می‌شود.

۱۴۰۵/۰۶/۱۷ ۰۰:۵۷

ذکر خالص به همراهی زبان و حضور قلب است، در حالی که ذکر صارف انسان را از یاد غیرخدا بازمی‌دارد؛ هر دو در نهایت با توفیق الهی محقق می‌شود.

پرسش:

در روایات بیان شده است که ذکر دو قسم است: «ذکر خالص» و «ذکر صارف و بازدارنده؛» منظور از این دو ذکر چیست؟

پرسش:

پاسخ:

ذکر، با توجه به رویکردها و ملاک‌های گوناگون، به اقسام متعددی تقسیم می‌شود. به‌عنوان نمونه، در روایات، ذکر به‌اعتبار ابزار و محل تحقق، به ذکر زبان، ذکر قلب، ذکر نفس، ذکر روح، ذکر عقل و مانند آن تقسیم شده است. همچنین از حیث موقعیت و شرایط تحقق، مصادیقی همچون یاد خدا هنگام انجام واجبات، هنگام ترک محرّمات، در مواجهه با مصائب و مشکلات زندگى، هنگام خشم، در زمان شادی و… تقسیم می‌شود. همچنین به اعتبار همراهى دل با زبان، به ذکر خالص و ذکر صارف تقسیم شده است. اکنون سؤال درباره چیستی ذکر خالص و صارف است. ازاین‌رو برای تبیین این مطلب ابتدا روایتی که چنین تقسیمی در آن ارائه شده، آورده می‌شود و سپس به شرح و توضیح آن پرداخته می‌شود.

 

منبع  : مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

برای مشاهده کامل مطب کلیک کنید

 

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *