اوزیل برای جامعه شناس ها شده بازتابنده سوی تیره “چند فرهنگی گرایی اروپا”. شده همان مهاجر موفق زیر سئوال رفته از سوی جامعه سپیدی که به او نیش می زند “نمی توانی دو قلب داشته باشی.
به گزارش ورزش سه، نیم قرن پیش بود که پدر بزرگ مسعود اوزیل راهی آلمان شد. نیروی کار در آلمان با کمبود روبرو شده بود و او یکی از صدها کارگر ترک تبار بود که بارش را از خانه کوچکی در شهر بندری زونگولداغ کنار دریای سیاه به زندگی بهتر بست و همراه همسر و فرزندانش راهی جایی در شصت مایلی گلزنکرشن شد. نوه او، مسعود اوزیل، در بازی با توپ معرکه بود، بازیساز بود و مرد میانی تهاجمی. مسعود پروازی کرد بلند. هم پیراهن شالکه را پوشید و پیراهن هم برمن را. او می توانست هم برای تیم ملی ترکیه بازی کند و هم تیم ملی آلمان، ولی تیم ملی آلمان را برگزید. او گفت “من دو قلب دارم، یکی آلمانی و یکی ترکی”.