۱۴۰۵/۰۶/۲۳
به گزارش روزپلاس، مباحثات و مجادلات گسترده پیرامون تداوم یا توقف حضور ارمنستان در ترتیبات امنیت منطقهای، این روزها به یکی از داغترین و سرنوشتسازترین محورهای سیاست داخلی و خارجی این کشور تبدیل شده است.
در حالی که نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان به صراحت از توقف فعالیت و خروج تدریجی از سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) دفاع میکند، منتقدان و احزاب مخالف در ایروان بر این باورند که حفظ همکاریهای نزدیک نظامی و فنی با روسیه، تنها ضامن واقعبینانه برای بقا و حفظ تمامیت ارضی این کشور در جغرافیای پرآشوب قفقاز جنوبی است.
در این میان، این پرسش بنیادین مطرح میشود که راهبرد واقعی ارمنستان در زمینه حفاظت از حاکمیت ملی چیست و چه بازیگران یا مکانیسمهایی قرار است نقش ضامن امنیت آن را بر عهده بگیرند؟