به گزارش بازارکار از ایسنا، در حالی که کشور‌های توسعه‌یافته حدواردی، چون اختراعات، درآمد حاصل از پتنت و تأثیر میان‌مدت و بلندمدت پژوهش بر زندگی مردم را نادیده می‌گیرند. کارشناسان تأکید می‌کنند که باید به سمت استفاده از «شاخص‌های ترکیبی» و «آلتمتریکس» (سنجش بازخورد علم در فضای مجازی و اجتماعی) حرکت کرد.

یکی دیگر از چالش‌ها این است که دیپلماسی علمی ایران نیز به دلیل مسائل سیاسی تحت فشار قرار گرفته و نرخ همکاری‌های بین‌المللی و دیده شدن مقالات ایرانی در سطح جهان با چالش مواجه شده است. این مسئله لزوم بازنگری در آیین‌نامه‌های ارتقاء را دوچندان می‌کند.

در نهایت، پیام روشن این گزارش برای سیاست‌گذاران حوزه علم و فناوری این است که ارزیابی عملکرد علمی نباید صرفاً عددی باشد. برای بهبود وضعیت، نیاز به یک سیستم ارزیابی یکپارچه و بومی‌سازی شده وجود دارد که در آن توازن میان «کمیت» و «کیفیت» رعایت شود. تنها در این صورت است که می‌توان امیدوار بود پژوهش‌های دانشگاهی باری از دوش مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور بردارند و صرفاً به رتبه‌های ویترینی در پایگاه‌های بین‌المللی ختم نشوند.