۱۱:۴۵ – ۲۰ تير ۱۴۰۵
امروز میتوان از رهبر شهیدی سخن گفت که پروژه اصلی او، تبدیل ظرفیتهای پراکنده کشور به یک منظومه منسجم قدرت بود.
باشگاه خبرنگاران جوان – امروز میتوان از رهبر شهیدی سخن گفت که پروژه اصلی او، تبدیل ظرفیتهای پراکنده کشور به یک منظومه منسجم قدرت بود. منظومهای که در آن میدان نبرد، ساختار تصمیمگیری، سازمان دفاعی، پیشرفت علمی، انسجام اجتماعی و هویت فرهنگی، اجزای جدا از هم تلقی نمیشدند.
در چنین نگاهی امنیت ملی صرفا محصول انباشت سلاح یا توافق سیاسی نبود، بلکه از ترکیب اراده مردمی، سازماندهی مؤثر، قدرت بازدارندگی، خوداتکایی فناورانه و آمادگی دائمی در برابر تهدیدات سخت و نرم شکل میگرفت. این رویکرد در بزنگاههای بحرانی، خود را در رفع انسدادهای مدیریتی، ایجاد هماهنگی میان نیروهای رسمی و مردمی، تقویت الگوهای نبرد نامتقارن و حفظ مناطق راهبردی نشان داد و در مقیاس منطقهای، به پیوند دادن امنیت کشور با محیط پیرامونی و گسترش ظرفیتهای بازدارنده فراملی انجامید.
در عین حال این الگو در عرصه فرهنگی و اجتماعی نیز امتداد پیدا کرد و بر این اصل تکیه زد که فرسایش هویت، ناامیدی اجتماعی، تبعیض و تضعیف اعتماد عمومی میتواند به اندازه تهدید نظامی خطرناک باشد. از همین منظر پیشرفت علمی و فناوریهای راهبردی نیز نه امری غیر قابل دسترس، بلکه بخشی از سازوکار حفظ استقلال و اقتدار تلقی شد.