۱۳:۴۳ – ۱۰ تير ۱۴۰۵
«حسینیه معلی» نه فقط یک ویژه برنامه مناسبتی، که به الگویی برای تحول در برنامهسازیِ آیینی بدل شده است.
باشگاه خبرنگاران جوان – در روزگاری که ذائقه مخاطب با هجوم پیامهای کوتاه و سطحی دگرگون شده، ماندگار شدنِ یک برنامه مذهبی در خاطر جمعی، خود گواهی بر درستیِ مسیر است. «حسینیه معلی» نه فقط یک ویژه برنامه مناسبتی، که به الگویی برای تحول در برنامهسازیِ آیینی بدل شده است؛ الگویی که در آن، دِیرینگیِ آیین با نوگراییِ روش پیوند میخورد و نتیجهای جز طراوت و امید به بار نمیآورد.
نکته برجسته در تداوم این برنامه، گریزِ هوشمندانه آن از یکنواختیاست. اگر سری نخست، بر کشفِ استعدادهای پنهان در میانِ ذاکرانِ جوان متمرکز بود، سریهای اخیر نشان دادهاند که «معلی» از قالبِ یک مسابقه صرف فراتر رفته و به میزبانِ گفتوگوهای فرهنگی و روایتهای بیبدیل از ارادتِ مردمی تبدیل شده است. این تغییرِ رویه، نه از سرِ ناچاری، که از رویِ درکی عمیق از نیازِ مخاطبِ امروز رخ داده است؛ مخاطبی که تشنه روایت است، نه صرفاً شنیدنِ مرثیه.
اما شاید مهمترین دستاوردِ «حسینیه معلی»، بازتعریفِ نسبتِ تلویزیون با هیأت است. این برنامه ثابت کرده که میتوان حسینیه را از دیوارهای یک مکانِ ثابت بیرون کشید و به دلِ خانهها و کوچههای ایران برد. تصویرِ ذاکرانِ نامآشنا در کنارِ جوانانی که برای نخستین بار پشتِ میکروفون میروند، صحنهای آشنا و دلنشین آفریده که نه تنها قشرِ مذهبی، که طیفهای گوناگونِ جامعه را به تماشا مینشاند. این گشودگیِ درها، رمزِ ماندگاریِ هر آیینِ زندهایست.