20 / 02 /1405
مرتضی هادیان، عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران، در نشست تخصصی «اینترنت و آموزش» به میزبانی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، به تنوع ساختار مدارس در نظام آموزشی کشور اشاره کرد. وی با تقسیم جامعه به دو بخش شهری و غیرشهری، مدارس غیرشهری را به سه دستهٔ مجاور شهرکهای صنعتی، روستایی و عشایری تفکیک نمود. در مدارس صنعتی و روستایی، دانشآموزان ناچارند بخشی از زمان خود را به کارگری یا کشاورزی اختصاص دهند و دانشآموزان عشایر نیز درگیر فعالیتهای دامداری و کوچنشینی هستند. هادیان تأکید کرد که این تفاوتها، نابرابریهای اجتماعی و دسترسی به فناوری را تشدید میکند؛ بهگونهای که در حالی که برخی مناطق از اینترنت پایدار بهرهمندند، دانشآموزان عشایر حتی از حداقل دسترسی به شبکههای ارتباطی محروماند.
وی افزود که در حوزهٔ شهری نیز تنوع مدارس (سمپاد، هیئتامنایی، غیرانتفاعی، نمونهٔ دولتی و عادی) شکاف کیفی و نابرابری آموزشی را تعمیق کرده است. بهگفتهٔ هادیان، نظام آموزشی نوین بامیکند. برای جلوگیری از دلزدگی از منابع آموزشی، باید روشهای تدریس متناسب با نیازهای این نسل بازطراحی شود. وی افزود: در گذشته، ابزارهای آموزشی به کتاب و نوشتافزار محدود میشد که بر اساس اصل سیام قانون اساسی، رایگان در اختیار دانشآموزان قرار میگرفت. امروزه، رایانههای شخصی و تبلتها بخشی جداییناپذیر از لوازم آموزشی محسوب میشوند و اینترنت نیز باید بهعنوان یک کالای آموزشی اساسی تعریف گردد. تحقق عدالت آموزشی مستلزم توزیع عادلانه و رایگان این ابزارها در میان تمام اقشار جامعه است.