به گزارش بولتن نیوز به نقل از مسیر اقتصاد، متوسط سهم جمعیت بالای ۶۵ سال به ۷ درصد جمعیت کشورهای آسیایی رسیده است. اما بر اساس برآورد اداره سرشماری ایالات متحده این نسبت تا سال ۲۰۶۰ در ۴۲ کشور از ۵۲ کشور آسیایی به ۱۴ درصد خواهد رسید. اکثر کشوها با سرعت بیشتری به سمت پیری میروند، برخی از آنها با سرعت خرگوش مانند ژاپن، چین و کره جنوبی و برخی نیز مانند لاکپشت از جمله هند و اندونزی این مسیر را طی میکنند.
ضرورت سیاستهای همسو برای مقابله با چالش جمعیت
بحران پیری بر بسیاری از جنبههای قدرت اقتصادی و سیاسی ملی تأثیر خواهد گذاشت؛ کارکنان ارتش را در مضیقه قرار داده، بار مالی دولت را افزایش میدهد و افزایش بهرهوری جمعیت خارج از سن کار را ضروری میسازد. فومیو کیشیدا، نخستوزیر ژاپن، وقتی در ژانویه ۲۰۲۳ اعلام کرد که کشورش «در آستانه حفظ کارکردهای اجتماعی خود با جمعیت رو به کاهش است»، شرایط بحرانی را احساس کرده بود. کره جنوبی نیز دقیقاً در همان نقطه است.
در مقابل، اقتصادهای بزرگ در جنوب و جنوب شرقی آسیا با چالش متضاد مانند ایجاد مشاغل کافی برای جوانان و افزودن آنها به جمع مالیات دهندگان برای تامین مالی تعهدات آتی روبرو هستند. چون، سیستمهای رفاهی برای نیازهای گروه سالمندان در این کشورها هنوز آمادگی لازم را ندارند.