در آستانه سال نو و تعطیلات نوروزی، طرح ضربتی جمعآوری متکدیان از معابر تبریز آغاز شده، اقدامی که بعید است این معضل را از پایه، حل و فصل کند
جوان آنلاین: چیزی در تبریز تغییر کردهاست. شهری که سالها به عنوان شهر بدون گدا شناخته میشد، حالا با واقعیت تازه و تلخ تکدیگری روبهرو شدهاست. آرام آرام در چهارراهها و کوچهها، نشانههایی از افرادی دیده میشود که قصهای از نیاز را برای رهگذران زمزمه میکنند تا بلکه کمکی از راه برسد.
روز گذشته، شهردار تبریز اعلام کرد که در آستانه سال نو و تعطیلات نوروزی، طرح ضربتی جمعآوری متکدیان از معابر شهر آغاز شدهاست، اما این اقدام پرسشی را پیش میآورد؛ اینکه آیا چنین طرحی میتواند ریشه مشکل را از اساس درمان کند، یا تنها قرار است سرپوشی موقت روی این معضل اجتماعی بگذارد؟!
شهر بدون گدا
در حافظه جمعی ایرانیها، نام تبریز نهتنها با تاریخ و بازار و نهضت مشروطه گره خورده، بلکه یک لقب دیگر هم سالها کنارش نشسته بود. لقبی که نه از دل یک شعار تبلیغاتی، بلکه از دل مقایسهها و تجربههای واقعی بیرون آمد، یعنی «شهر بدون گدا». روزگاری، مسافرانی که از تهران یا مشهد میآمدند، در چهارراههای شلوغ تبریز میایستادند و تعجب میکردند که چرا اینجا کسی شیشه ماشین را نمیزند تا پول طلب کند؟ یا چرا کودک دستفروش یا زن سالخوردهای با چادر گلدار کنار چراغ قرمز دیده نمیشود؟!
