اقتصاد۲۴-روزگار سخت و دستمزد پایین کارگران را از صنایع رویگردان کرده است. دستمزد کارگران در ایران سالهاست از تورم عقب مانده است. بر اساس گزارش بانک مرکزی، نرخ تورم در چهار سال متوالی از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱، به ترتیب ۴۱.۲، ۴۷.۱، ۴۶.۲ و ۴۶.۵ بوده است. این در حالی است که میزان افزایش حداقل دستمزدها در همین سالها به ترتیب ۳۴.۸، ۳۲.۲، ۳۶.۴ و ۴۱.۴ بوده است؛ بنابراین در تمام این سالها، میزان افزایش حقوق کارگران از تورم جا مانده و این مسئله در سالهای پیش از آن نیز معمولا تکرار شده است.
گذشته از این، حمیدرضا امامقلیتبار، بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور، در ۲۹ بهمن سال ۱۴۰۲ به عصر ایران گفته است: «متأسفانه شاهد این هستیم که کارگرانی در جامعه مشغول فعالیت هستند که حداقلهای قانونی کار را دریافت نمیکنند. این کارگران در بهترین حالت تنها پایه حقوق را دریافت میکنند و مشمول سایر مزایا نمیشوند و بهصورت حدودی ۳۵ درصد از ۹۶ درصد قراردادهای موقت، از مزایای شغلی بهرهمند نیستند». این موضوع سبب شده است بسیاری تن به کارگری در کارخانهها و صنایع ندهند و کارخانههای تولیدی با کمبود نیروی کار مواجه باشند.
در همین زمینه، آرش اخوانطبسی، مدیرکل آموزش فنیوحرفهای استان اصفهان، در هشتم شهریور ۱۴۰۲ به ایمنا گفت: «یکی از مشکلات عمده در فعالیت واحدهای صنفی و صنعتی کشور، کمبود نیروهای ماهر، متخصص و صاحب مهارت است». محمدرضا قاسمی، دبیر کارگروه اقتصادی استانداری اصفهان نیز در ۱۱ خرداد ۱۴۰۱ به ایرنا گفته بود: «کمبود شدید نیروی کار در استان، به یک معضل مبدل شده و امروز روی بیلبورد تمامی شهرکهای صنعتی اصفهان استخدام نیروی کار نصب شده است».