به گفته نویسنده، فرهنگ معشوقه داشتن در چین، سنتی قدیمی است که دوران سخت سوسیالیسم دولتی آن را از بین نبرده است و در طی چند دهه گذشته به خاطر تولید و اقتصاد بسیار رشد یافته چین، رونق دوباره ایی گرفته است.به نظر می رسد این نوع ماجراها و فاش کردن گاه و بیگاه فسادِ مردان قدرتمند دولتی تاثیر ریشه ایی ندارد و تجربه اجتماعات انسانی نشان داده است تا مادامی که سیستم مدیریت دولتی و تماماً « مردانه» برقرار است نمی توان امیدی به کنترل داشت.
شانشان که به تازگی یک کفش ۵۵۰ دلاری هدیه گرفته است از درآمدها و پولدار شدن سایر دختران معشوقه می گوید و اینکه صحبت همه شان در باره پس انداز و خرید آپارتمان بیشتر و حتی سرمایه گذاری در معادن و بازار بورس است.این میلِ «همسران غیر رسمی» برای تامین آینده همان اندازه طبیعی و همراه با فرهنگ مسلط و سوداگرانه چین است که بریز و بپاش های کمابیش افسانه ایی مردان تازه متمول شده چین واقعی است. موارد متعددی دیده شده که مردان ثروتمند چین، همزمان برای چندین معشوقه آپارتمان و هزینه زندگی را تقبل کرده اند…
یکی از دوستانِ شانشان روایت می کند که این روزها اگر مردان دولتی معشوقه نداشته باشند یا دوست دختر، مرد به حساب نمی آیند. به نظر او بیشتر این مردان می خواهند آرزوهای عملی نشده بیست سالگی شان را جبران کنند. او تعریف می کند که ما معشوقه های « محصور شده» باید ادای حسادت و ناز کردن را همیشه از خود بروز دهیم تا رویای آنها کامل شود وگرنه تازگی و ماجراجویی های شان رنگ خواهد باخت. « انها باید فکر کنند که حتی اگر به ما پول ندهند ما همچنان دوست شان خواهیم داشت.»