از زمانی که آلن تورینگ در سال ۱۹۵۰ در مقالۀ خود در نشریۀ مایند این سؤال را مطرح کرد که «آیا ماشینها میتوانند فکر کنند؟ »، تا دهۀ ۲۰۲۰ که سیستمهای مبتنی بر هوش مصنوعی در ساخت اتومبیل خودران، دستیار مجازی، پردازش زبانهای طبیعی، تشخیص بیماری، سامانۀ توصیهگر، خانۀ هوشمند و رباتهای همراه نقش حیاتی بازی میکنند، افراد زیادی با پسزمینههای مختلفی در پیشرفت این فناوری دخیل بودهاند.
یکی از پیچیدهترین کارهای که زمینههای پژوهش و فعالیت در زمینۀ هوش مصنوعی، بینایی رایانهای بوده است. ساخت اتومبیل خودران اساساً مبتنی بر بینایی رایانهای است. اتومبیل خودران چگونه تفاوت بین پلاستیک سیاهی توخالیای که در سر راه است و میتوان از رویش رد شد را با سنگی در همان حد و اندازه که عبور از روی آن ممکن نیست را تشخیص میدهد؟ چگونه بر اساس سرعتی که یک فرد از خیابان میگذرد، اتومبیل میتواند تصمیم بگیرد که باید در ابتدا به او اجازۀ عبور بدهد یا خود عبور کند؟
پیشرفتهای حیرتانگیز در این زمینه، مدیون تلاشهای فیفی لی (Fei-Fei Li) و همکارانش بوده است. در این جستار، با زندگی و فعالیتهای او آشنا میشویم.