سهشنبه 12 فروردین 1404 – 11:43
فیلم اوپنهایمر از بهترین فیلم های کریستوفر نولان است که مدتها منتظرش بودیم و به نظر میرسد نقطه عطفی در کارنامه این کارگردان باشد.
اما نکته اینجاست که با توجه به ویژگیهای خاص نولان، مثل جاهطلبی و وسواس در هر پروژهای که میسازد، هر فیلمی که او کارگردانی کند، در لحظه خودش بزرگترین و مهمترین اثر دوران حرفهایاش به نظر میرسد. حالا این سوال پیش میآید که اوپنهایمر دقیقاً کجا در میان دیگر آثار نولان قرار میگیرد؟
تنها نقطه ضعف فیلم در بخش پایانی است که سکانس اکشن آن کمی کمتر از حد انتظار است. همچنین، انتخاب کتی هولمز برای نقش علاقهمند به بروس وین و ستاره قطبنمای اخلاقی او کمی عجیب به نظر میرسد.
فیلمهای کریستوفر نولان همواره ترکیبی از پیچیدگیهای ساختاری، عمق روانشناختی شخصیتها و سوالات فلسفی بزرگ هستند. از فیلمهای ابتداییاش مانند فالوئینگ و Insomnia که نشاندهنده نوآوریهای اولیهاش بودند تا شاهکارهایی چون Memento و Inception که مفاهیم پیچیدهای مانند حافظه، زمان و واقعیت را به شکلهای تازهای کاوش میکنند، نولان همیشه مرزهای سینما را جابهجا کرده است.