به اعتقاد محققان حوزه مهندسی معدن، معادن زغالسنگ زیر زمینی کشور همچنان بر استفاده از تکنولوژی ۵۰ سال قبل تاکید دارند و از تجهیزات بهروز ایمنی معدنکاری استقبال نمیکنند و عدم نظارت بر ایمنی معادن زغالسنگ و عدم اختصاص بودجه کافی برای تجهیزات ایمنی موجب شده تا همچنان شاهد بروز حوادث جان باختن معدنکاران باشیم و بهایی که به دلیل عدم بهرهگیری از ابزارهای نوین ایمنی تحمیل میشود، به مراتب بیش از هزینههای تامین تجهیزات مانیتورینگ است.
معدن طزره دامغان تراژدی دیگری از جان باختن معدنکاران بود. آبان ۹۷ کشته شدن یک کارگر، اردیبهشت ۱۴۰۰ کشته شدن دو کارگر، شهریور ۱۴۰۲ جان باختن ۶ کارگر همگی حوادثی هستند که تلخیشان هیچگاه از یاد نمیرود.