معتادان متجاهر نیازمند اشتغال و حمایت واقعی‌اند؛ تغییر نام مراکز کافی نیست

معتادان متجاهر سال‌ها در چرخه معیوب جمع‌آوری و بازگشت به اعتیاد گرفتار بوده‌اند. با تغییر نام مراکز ماده ۱۶ به «مراکز امید و زندگی»، هنوز پرسش اصلی باقی است: آیا این تغییر، درمان واقعی، اشتغال پایدار و بازتوانی اجتماعی را برای این افراد تضمین می‌کند یا صرفاً تغییر عنوانی است بر ساختاری که همچنان ناقص است؟
اشتغال معتادان
معتادان متجاهر سال‌ها در چرخه معیوب جمع‌آوری و بازگشت به اعتیاد گرفتار بوده‌اند. با تغییر نام مراکز ماده ۱۶ به «مراکز امید و زندگی»، هنوز پرسش اصلی باقی است: آیا این تغییر، درمان واقعی، اشتغال پایدار و بازتوانی اجتماعی را برای این افراد تضمین می‌کند یا صرفاً تغییر عنوانی است بر ساختاری که همچنان ناقص است؟

به گزارش خبرنگار آنا، با اعلام تغییر نام مراکز ماده ۱۶ به «مراکز امید و زندگی»، ستاد مبارزه با موادمخدر از آغاز فصلی تازه در ساماندهی معتادان متجاهر خبر می‌دهد؛ فصلی که قرار است از جمع‌آوری صرف عبور کرده و به درمان، بازتوانی، اشتغال و بازگشت پایدار به جامعه ختم شود. به گفته مدیرکل درمان ستاد مبارزه با موادمخدر، این مراکز «نقشه راه زندگی جدید» هستند و قرار است چرخه معیوب بازگشت مکرر به اعتیاد را متوقف کنند.

اما پرسش اصلی اینجاست: آیا با یک بازطراحی ساختاری روبه‌رو هستیم یا صرفاً تغییر نامی بر سازوکار پیشین؟ و مهم‌تر اینکه آیا اشتغال همان حلقه مفقوده‌ای است که می‌تواند درمان را پایدار کند؟

دکتر عباسی، مدیرکل درمان ستاد مبارزه با موادمخدر در گفت‌و‌گو با خبرنگار آنا، اقدامات مراکز امید و زندگی را دارای طرحی جامع دانست که پنج فاز مشخص را دنبال می‌کند: پذیرش و غربالگری، سم‌زدایی و درمان اولیه، درمان تخصصی (جسمی و روانی)، بازتوانی و مهارت‌آموزی، و در نهایت اشتغال و بازگشت به جامعه با حمایت دو تا سه‌ساله پس از ترخیص.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *