معاونت صنایع دستی کشور: چرا نتوانیم تخت جمشید را توکنایز کنیم؟

فعالان حوزه رمزارز در پنل اقتصاد RWA و NFT، معتقدند صنایع دستی و آثار تاریخی به‌عنوان ظرفیت‌های حوزه توکنایز مطرح هستند. همچنین دبیر کارگروه توسعه فناوری در صنایع دستی معاونت صنایع دستی کشور در این پنل به ظرفیت توکنایز آثار تاریخی مانند تخت جمشید و به‌کارگیری این آثار مانند ذخایر جواهر بانک مرکزی اشاره کرد.

فعالان حوزه رمزارز در پنل اقتصاد RWA و NFT، معتقدند صنایع دستی و آثار تاریخی به‌عنوان ظرفیت‌های حوزه توکنایز مطرح هستند. همچنین دبیر کارگروه توسعه فناوری در صنایع دستی معاونت صنایع دستی کشور در این پنل به ظرفیت توکنایز آثار تاریخی مانند تخت جمشید و به‌کارگیری این آثار مانند ذخایر جواهر بانک مرکزی اشاره کرد.

به گزارش پیوست، در پنل اقتصاد RWA و NFT که در غرفه یوبیتکس بیست‌وهشتمین نمایشگاه الکامپ برگزار شد، حمدعلی ودود دبیر کارگروه توسعه فناوری در صنایع دستی معاونت صنایع دستی کشور از ظرفیت صنایع دستی در این مسیر گفت. به باور او، فرآیند توکنایز سه گام اصلی دارد: احراز دیجیتال و فیزیکی، ارزش‌گذاری حقوقی و بسترسازی فناورانه. او گفت: «ارزش ریالی صنایع دستی ایران عدد بالایی است. اگر در چهار حوزه زیرساخت سخت‌افزاری، نرم‌افزار، مهندسی فرصت و رگولاتوری پیش برویم، می‌توانیم فرصت‌های بزرگی خلق کنیم.»

ودود با ذکر نمونه‌ای از هنرهای چوبی توضیح داد که برداشت سالانه سه میلیون مترمکعب چوب از جنگل‌های شمال، ظرفیت بالایی برای صنایع دستی ایجاد کرده است: «هر متر چوب در ابتدا ۵ تا ۷ میلیون تومان خریداری می‌شود و بعد از یک سال آماده‌سازی به ۶۰ تا ۷۰ میلیون تومان می‌رسد. ما بر همین اساس توکن برکت را طراحی کردیم.» او حتی پرسید: «چرا نتوانیم تخت‌جمشید را توکن کنیم؟ مگر بخشی از جواهرات تاریخی پشتوانه بانک مرکزی نیست؟ تمامی آثار موزه‌ها و ابنیه‌ها می‌توانند تحت سازوکاری هوشمندانه توکنایز شوند. این بهترین ابزار برای تبدیل منابع به منافع ملی است.»

منبع  : ماهنامه پیوست

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *