متاسفانه امروزه اغلب افراد با این تصور كه ژلاتین پاستیل تامینكننده كلسیم بدن است و انواع میوهای آن منبع غنی از ویتامینهاست آن را بهعنوان یكی از تنقلات مغذی و گاهی درمانی در برنامه غذایی روزانه خود یا دانشآموزشان میگنجانند. اما آیا این موضوع واقعیت دارد؟
پاستیل از گروه آبنباتهای لاستیكی است و از مخلوط شكر، آب، ژلاتین، مواد رنگی، اسانس و برخی اسیدها تهیه میشود. ژلاتین آن اگر حیوانی باشد، از جوشاندن پوست و استخوان گاو و بندرت ماهی طی فرآیندی با افزودن محلولی اسیدی به دست میآید.
رنگ این ژلاتین زرد كمرنگ تا سفید است، بیبو و بیمزه بوده و فاقد قند و چربی است و كالری بسیار پایینی دارد. این ژلاتین تا زمانی كه خالص است سرشار از پروتئین و اندكی كلسیم و برخی ویتامینها بوده و مصرف آن توصیه میشود، اما وقتی در صنعت با رنگ، اسانسهای شیمیایی و مقدار زیادی شكر مخلوط شود به دلیل تركیبات افزوده شده نهتنها تبدیل به محصولی كمارزش میشود، بلكه برای كودكان زیر دو سال به دلیل سیستم گوارشی حساس و ضعیفی كه دارند مضر بوده و احتمال بروز حساسیت به صورت خسخس سینه و كهیر وجود دارد.