20 اسفند 1400 – 08:31
«جریره» همسر اول سیاوش است. محمدعلی اسلامی ندوشن میگوید «جریره» شاید مصیبتکشترینِ زنان شاهنامه باشد. رنج و ناکامی او حتی از تهمینه و فرنگیس هم افزونتر است.

به گزارش ایسنا، محمدعلی اسلامی ندوشن، پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی در کتاب «آواها و ایماها» نوشته است: «جریره دختر پیران ویسه [پیران فرزند ویسه، سپهسالار افراسیاب] و زن اول سیاوش است. چون سیاوش به تورانزمین پناه میبرد، پیران برای آنکه او را از تنهایی بیرون آورد و نیز برای آنکه افتخاری به خانواده خویش بخشد، دختر خود را به همسری او درمیآورد. دوران وصال جریره با سیاوش بسیار کوتاه است، زیرا باز پیران به ملاحظات سیاسی واسطه ازدواج فرنگیس دختر افراسیاب با سیاوش میگردد.
شاهزاده پس از چندی با زن دوم خود برای بنای شهر سیاوشگرد به جانب چین میرود. جریره بدینگونه تنها میماند و پسری از سیاوش به دنیا میآورد که نامش را «فرود» مینهند. جریره با اینکه در این زمان بیش از هفده گیس است که برای انتقام خون شوهر به خانواده پدری پشت میکند. با این تفاوت فرنگیس عزّت و پادشاهی پسر خویش را میبیند، اما زندگی جریره به غیر از چند ماه، همه در نامرادی و رنج میگذراند.
چون فرود از زخمی که بر او زدهاند میمیرد و سپاهیان ایران به قلعه کلات هجوم میآورند، جریره پس از آنکه همه گنجهای قلعه را به آتش میکشد، میآید بر سر نعش پسر و خنجری در شکم خود فرو میبرد و روی بر روی او مینهد و جان میدهد.
جزیره در دوران پهلوانی شاهنامه تنها کسی است که خودکشی میکند و این خود نشانه گرانی مصیبت اوست.
بیامد به بالین فرّخ فرود
برِ جامهٔ او یکی دشنه بود
دو رخ را به روی پسر بر نهاد
شکم بردرید و برش جان بداد»
انتهای پیام
