محمدرضا مقامی فرد| سازمان حمایت از مصرفکنندگان و تولیدکنندگان سالهاست که با شعار نظارت بر بازار و جلوگیری از اجحاف در حق مردم فعالیت میکند. اما آیا واقعاً در عمل توانسته از حقوق مصرفکنندگان دفاع کند؟ یا بیشتر به نهادی تبدیل شده که تنها نامش همراه مصرفکنندگان است، اما عملکردش در خدمت تولیدکنندگان؟ نگاهی به وضعیت بازارهای مختلف نشان میدهد که نه قیمتها کنترل شدهاند، نه کیفیت کالاها تضمین و نه تخلفات برخوردی جدی را به خود دیدهاند.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ سازمان حمایت بارها از نظارتهای خود بر بازار سخن گفته است اما قیمت بسیاری از کالاهای اساسی و مصرفی بدون هیچ کنترلی افزایش یافته است. از لبنیات گرفته تا خودرو، از مواد شوینده تا لوازم خانگی، تقریباً در هیچ حوزهای شاهد ثبات قیمت نبودهایم و مردم روزانه با گرانی کالاهای ضروری و مصرفی مواجه هستند.
در شرایطی که انتظار میرود سازمان حمایت، تعادلی بین حقوق مصرفکنندگان و تولیدکنندگان برقرار کند، در عمل به نظر میرسد کفه ترازو بیشتر به نفع تولیدکنندگان سنگینی میکند. نمونههای متعددی نشان میدهد که بسیاری از تولیدکنندگان در بخش هایی همچون لبنیات و خودرو، مردمی که ناچارند با درآمد ثابت، هر روز با موجهای تازه افزایش قیمت کنار بیایند، تقدیر و تشکری می شود؟ یا آنها همچنان در اولویت آخر این معادله هستند؟
با وجود مشکلات گستردهای که در بازار وجود دارد، انتظار میرود سازمان حمایت از مصرفکننده و تولیدکننده، نه در شعار، بلکه در عمل به نهادی کارآمد در دفاع از حقوق مردم تبدیل شود. اما تا زمانی که نظارتها صوری، جریمهها سبک و حمایتها بیضابطه باشد، این سازمان بیشتر از آنکه حامی مصرفکنندگان باشد، به نهادی بیاثر در مدیریت بازار تبدیل می شود. حال سؤال این است که آیا این سازمان حاضر است اصلاحات جدی در عملکرد خود ایجاد کند، یا همچنان در مسیر فعلی ادامه می دهد؟