آیتالله مکارم در تمام سالیان پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در آثار و بیانات خود به مقابله فکری با جریان انحرافی وهابیت پرداخته و به همین دلیل هم مورد هجمه رسانههای وابسته به آلسعود قرار گرفته و همچنان میگیرد. از جمله واکنشهای ایشان به تفکر وهابی، میتوان به تدوین کتاب «وهابیت بر سر دوراهی»، نوشتن نامه به مفتی سعودی یا موضعگیری ایشان نسبت به اظهارات مفتیان وهابی در سال ۹۵ اشاره کرد
جوان آنلاین: مراجع عظام تقلید در طول تاریخ تشیع همواره از سرمایههای والای دین و ملت بوده و همچنان نیز هستند. سرمایههایی که علاوه بر عهدهداری مسئولیت امور دینی مقلدان و بلکه عموم شیعیان، در بزنگاههای تاریخی به عنوان رهبران معنوی جامعه، حافظ تمامیت ارضی سرزمینهای اسلامی و کیان و داشتههای مردم مسلمان در مقابل دشمنان بودهاند. هم از این روی استعمارگران و مستکبران جهان در طول تاریخ، ایشان را آماج تهمتها و کینهتوزیها قرار دادهاند و همچنان میدهند و نمونههای آن در تاریخ فراوان است. حضرت آیتاللهالعظمی حاج شیخ ناصر مکارم شیرازی یکی از مراجع تقلید گرانقدری است که به خاطر سالهای طولانی ایستادگی در مقابل دشمنان اسلام (چه داخلی و چه خارجی)، هدف موجی از عداوتها قرار داشته است. در مقال پی آمده علاوه بر نگاهی به حیات مبارزاتی و علمی ایشان، بخشی از تهمتها و اکاذیب علیه این شخصیت ارزنده را مورد بازخوانی و بررسی قرار دادهایم. ضمن آرزوی شفای عاجل برای این عالم فرزانه، امید آنکه تاریخ پژوهان معاصر و عموم علاقهمندان را مفید و مقبول آید.
پیشینه خانوادگی و تحصیلات
حضرت آیتالله العظمی حاج شیخ ناصر مکارم شیرازی، در سال ۱۳۰۵ هجری شمسی در شهر شیراز و در خانوادهای با اخلاق و مذهبی، متولد شد. پدر و پدر بزرگ ایشان در این شهر، به کار تجارت اشتغال داشتند و به دلیل برخورداری از صفات نیکو، مورد تکریم و احترام مردم شیراز بودند. آنها به مشکلات مردم رسیدگی میکردند و دائماً با علمای بزرگ شهر شیراز در ارتباط بودند. پدرش در آغاز تاجری بود که مدام میان ایران و هند مسافرت میکرد و رفته رفته به کسب در بازار وکیل شیراز پرداخت. مادرش نیز از زنان پاکدامن و مؤمنهای بود که در دوران کهولت نیز حافظه سرشار خویش را از دست نداد. آیتالله مکارم نبوغ و حافظه قوی خود را از مادر به ارث برده است. استاد در مورد پدرش آورده است:
«پدرم علاقه زیادی به آیات قرآن داشت. در دورانی که در مدارس ابتدایی تحصیل میکردم، گاهی شبها مرا به اطاق خودش فرامی خواند و به من میگفت: ناصر! کتاب آیات منتخبه و ترجمه آن را برای من بخوان… من آیات و ترجمه آن را برای او میخواندم و او لذت میبرد….»
آیتالله مکارم از دوران کودکی، با تلاوت قرآنکریم مأنوس شد. کشش و جاذبه کتاب آسمانی، آرام آرام او را مجذوب خود کرد، تا آنجا که بعدها به درک مفاهیم قرآنی و نکات کلیدی این کتاب عظیم، علاقهمند شد. ایشان به دلیل هوش و ذکاوت خارق العاده، در سن پنج سالگی به مدرسه رفت و برخی سالها را به صورت جهشی طی کرد، به گونهای که در سن ۱۴ سالگی موفق به اخذ دپیلم شد! پس از طى دوره دبستان و دبیرستان و بعد از آنکه با سقوط رضاخان و فراهم شدن آزادى نسبى، از طرف مرحوم آیت الله حاجسیدنورالدین حسینی الهاشمی (شیرازى) یکى از علماى بزرگ شیراز، از همه علاقهمندان به تحصیل علوم دینى دعوت به عمل آمد، استاد نیز در سال سوم دبیرستان، با اشتیاق زائدالوصفى حاضر شد که در کنار دروس رایج، دروس دینى را فرابگیرد. بنابراین تصمیم سرنوشت ساز خود را گرفت و پس از اخذ دپیلم به دانشگاه نرفت، بلکه تحصیل معلومات دینی و معارف انسانساز اسلامی را ترجیح داد و در ۱۴ سالگی، به طور رسمی فراگیری دروس دینی را در مدرسه آقا باباخان شیراز آغاز کرد. ایشان چهار سال بعد، برای ادامه تحصیل به قم مهاجرت کرد و آموختن در محضر اساتید حوزه علمیه قم را آغاز کرد. آیتالله مکارم شیرازی پس از چند سال تحصیل در قم، در سال ۱۳۲۹ هجری شمسی برای بهرهگیری از دیگر علمای برجسته آن دوره، به شهر مقدس نجف رهسپار شد. وی پس از شرکت در دروس علمای نامدار آن حوزه علمیه کهن این شهر، موفق شد که در سن ۲۴ سالگی و از سوی دو نفر از مراجع بزرگ، اجازه اجتهاد دریافت کند.
بازگشت به ایران و آغاز مبارزه علمی و عملی اقامت آیتالله مکارم در نجف، یکسال به طول انجامید و پس از آن در سال ۱۳۳۰. ش، به ایران بازگشت و در قم به تدریس سطوح عالی و سپس خارج فقه و اصول پرداخت. اتفاق مقدسی که در طی دهههای بعد نیز ادامه یافت و موجب تربیت تعداد کثیری از طلاب و روحانیون و پرورش علمای بزرگ شد. استاد مکارم پس از حضور مجدد در ایران، هیچگاه از فضای اجتماعی و سیاسی کشور بیخبر نبود و همیشه نسبت به آن حساسیت داشت. وی یک دهه پس از بازگشت به قم همراه با تعدادی دیگر از عالمان برجسته، «جامعه مدرسین حوزه علمیه قم» را تأسیس کرد، اقدامی که در متشکل کردن بزرگان و اساتید این حوزه، نقشی اساسی داشت. آیتالله در کنار تدریس اما، فعالیت فرهنگی دیگری نیز داشت. یکی از این عرصهها، اهتمام برای تولید محتوا در رسانههای مکتوب، از همان دهه ۳۰ شمسی بود. ایشان در سال ۱۳۳۶. ش و به اتفاق جمعی از دانشمندان، ماهنامه «مکتب اسلام» را راهاندازی کرد. این مجله ارزشمند که در دهه ۴۰، گاه تیراژش حتی به ۳۰ هزار نسخه هم میرسید، به شدت از سوی مردم مورد اقبال قرار داشت. وی با درک وضعیت فکری جوانان در رژیم سابق، به توطئههای دشمنان برای ترویج تفکر التقاطی در بین طلاب و دانشجویان و رواج اندیشه مارکسیسم پی برده بود و در این زمینه تلاشهای بسیاری کرد. از جمله این فعالیتها تالیف کتاب «فیلسوف نماها» بود که با زبانی کاملاً داستانی به نقد فلسفه مارکسیسم و ادعاهای فیلسوفان مادیگرا میپرداخت. این کتاب تا مقطع پیروزی انقلاب اسلامی، حدودا ۳۰ بار تجدید چاپ شد.