اگر در هنگام تماشای Tenet بیاختیار به یاد سریال علمی-تخیلی بریتانیایی Red Dwarf میافتید، کاملا طبیعی است. کریستوفر نولان از این سریال به عنوان منبع الهام تنت یاد نکرده اما رویکرد این دو در مقولهی …
اگر در هنگام تماشای Tenet بیاختیار به یاد سریال علمی-تخیلی بریتانیایی Red Dwarf میافتید، کاملا طبیعی است. کریستوفر نولان از این سریال به عنوان منبع الهام تنت یاد نکرده اما رویکرد این دو در مقولهی سفر در زمان شباهتهایی انکار ناپذیر دارد. آدم با خود فکر میکند شاید نولان جوان و تاثیرپذیر سریال را دیده و در اعماق ذهنش حک شده.
در بخش سیزدهم Red Dwarf، آرنولد ریمر و بقیه (شخصیتهای سریال) از یک «چاله زمان» عبور میکنند و خودشان را در آیندهای دور در زمین مییابند که در آن اتفاقات از آخر به اول رخ میدهند و زمان پس میرود. ریمر و وردستش، کریتن، در حین گیر افتادن در آنجا از «پیش رونده بودنشان» بهره میجویند. در همان زمان دیو لیستر درگیر دعوایی پسرونده در یک بار شده و در حال درد کشیدن از عواقب کتککاریها، پیش از اتفاق افتادنشان است. کت هم مشغول سر و کله زدن با این فکر است که اگر شخصی بخواهد به دستشویی برود چه اتفاقی میافتد.