اقتصاد۲۴- ابراهیم رئیسی در خلال گفت و گوی تلویزیونی سه شنبه شب خود باز هم به موضوع ورود ایران به سازمان همکاریهای شانگهای پرداخت و در این رابطه گفت: اجلاس شانگهای برگزار شد و اینبار قرار شد که عضویت ایران بررسی شود. بحث عضویت در شانگهای ۱۷ سال مطرح بود، اما چه احساسی در آن کشورها ایجاد شد که حس کردند این دولت نگاهش به لبخند یا اخم چهار کشور نیست.
ماجرای قبول عضویت ایران در پیمان شانگهای از همان روزهای ابتدای دولت ابراهیم رئیسی به عنوان دستاورد دیپلماتیک دولت سیزدهم معرفی شد. حامیان دولت میگفتند این عضویت نشان میدهد که دولت حسن روحانی بر خلاف آنچه که از خود نشان میداد دارای تبحر لازم در مسایل دیپلماتیک نبود. دولت ابراهیم رئیسی معتقد است عضویت در پیمان شانگهای یکی از ظرفیتهایی است که میتواند خلا روابط اقتصادی و مالی نرمال خارجی ایران در اثر تحریمها را رفع کند.
به گزارش فراز ، اما گزارههای مطرح شده توسط دولت و شخص رئیس جمهوری درباره ماجرای پیمان شانگهای و عضویت ایران چقدر قرین به صحت هستند؟
۱- ماجرای عضویت ایران در سازمان همکاریهای شانگهای در ماههای پایانی دولت حسن روحانی قطعی شده بود و این اتفاق تنها به این دلیل در دولت رئیس رسمیت پیدا کرد که اجلاس شانگهانی در ماه اول عمر دولت او برگزار شد. در واقع اگر اجلاسی که قرار بود در آن قبول عضویت ایران رسما اعلام شود ۲ ماه قبلتر برگزار میشد، به جای رئیسی، حسن روحانی در آن رویداد حضور میداشت.
۲-محمد جواد ظریف در جلسه کلاب هاوس روز ۱۷ خرداد توضیح داد که «نامه ورود ایران به شانگهای را در اردیبهشت ماه دریافت کردیم، این واقعیت است؛ میخواهید دستاورد سازی کنید، بکنید، نوش جان، اما خودتان باورتان نشود!» علی شمخانی، دبیر پیشین شورای عالی امنیت ملی هم در روز ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ خبر مهمی را در حساب شخصی توئیتر خود منتشر کرد مبنی بر اینکه «خوشبختانه موانع سیاسی برای عضویت ایران در پیمان شانگهای برداشته شده و با طی تشریفات فنی، عضویت ایران نهایی خواهد شد.» این خبر مربوط به زمانی میشد که هنوز دولت سیزدهم شکل نگرفته بود. نه دولت ابراهیم رئیسی و نه خود او هیچگاه توضیح روشنی درباره تناقض بین دستاوردسازی از عضویت در پیمان شانگهای و تکمیل شدن مراحل این عضویت در دولت حسن روحانی ارائه ندادهاند.
۳-مشکل عضویت ایران در پیان شانگهانی در سالهای اخیر به مخالفت تاجیکستان بر میگشت. طبق قواعد این سازمان، حتی مخالفت یک عضو میتواند مانع قطعیت عضویت کشور جدیدی بشود. ماجرای مخالفت تاجیکستان به سفر محیالدین کبیری، رئیس حزب نهضت اسلامی به ایران و شرکت در کنفرانس وحدت اسلامی بازمیگشت. این دعوت از آقای کبیری سبب تخریب روابط ایران و تاجیکستان و مخالفت این کشور با عضویت دائم جمهوری اسلامی در سازمان شانگهای شد. نکته اینکه در دولت حسن روحانی، طیف منتقدان و مخالفان دولت حامی دعوت از محی الدین کبیری بودند و میزبانی از او در ایران بودند. دولت ابراهیم رئیسی در این رابطه نیز موضعی نگرفته است.
بیشتر بخوانید: حکومت بن سلمان در بحث تجارت «خیلی» قابل اعتماد است!/ روابط اقتصادی تهران – ریاض چقدر جدی است؟