به نظر من در زمینه خوشفکری، آموزش و شیوه عرضه موسیقی باید تحول جدی ایجاد شود تا موسیقی سنتی یا موسیقی ملی ما بهعنوان موسیقیای کهنه و قدیمی تلقی نشود
جوان آنلاین: موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده پیشکسوت کشورمان با انتقاد از وضعیت و حال و روز موسیقی ایرانی، ریشه کمرنگشدن موسیقی اصیل را نه در نبود مخاطب، بلکه در غلبه موسیقیهای بازاری دانست که به گفته او از سوی مافیای کنسرتگزاری با تزریق پولهای کثیف در حال ترویج و انتشار هستند؛ جریانی که با حذف تنوع و آموزش درست، مانع حضور شایسته موسیقی ملی و سنتی در جامعه میشوند.
حسین علیزاده، موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده شناختهشده کشورمان در مراسم پایانی نخستین جشنواره سنتورنوازی استاد فرامرز پایور، با وجود طرح مباحث متنوعی در رابطه با آسیبهایی که موسیقی ایرانی به خاطر جریانات مافیایی، افراد منفعتطلب و تصمیمگیریهای اشتباه دیده است، از پابرجا بودن احترام اجتماعی موسیقی نزد مردم کشورمان برخلاف همه این مشکلات و آسیبها حرف زد.
علیزاده در ادامه با اشاره به اینکه استادانی، چون ابوالحسن صبا، دهلوی و پایور، فرماندهان و پیامبران موسیقی هستند، میگوید: در هنرستان، حتی ما که بسیار کمسن بودیم، میدانستیم که در رأس این جریان، استاد دهلوی قرار دارد؛ انسانی که وجودش با موسیقی گره خورده بود. استاد پایور نیز جایگاهی بیبدیل داشت. یادم است وقتی درِ هنرستان باز میشد و ما در حیاط منتظر بودیم، انگار در بهشت ایستادهایم و فرشتهها یکییکی وارد میشوند؛ استاد ظریف، استاد پایور و دیگر بزرگان.
او میافزاید: بسیار درباره جنبههای فنی موسیقی صحبت شده و میشود، اما آنچه مهم است اینکه هر هنرمندی که در جایگاه اثرگذار قرار میگیرد، باید خلاق، از نظر اجتماعی پذیرفتهشده و از نظر انسانی صاحب شخصیت باشد. اگر دست روی هر یک از این استادان بگذاریم، نمیتوانیم بگوییم کدام کمتر یا بیشتر بودهاند؛ همه به درجهای نهایی رسیده بودند. بزرگی آنها تنها به سن و سالشان نبود؛ از همان آغاز، مأموریتشان در موسیقی روشن بود. علیزاده در ادامه خاطر نشان میکند: وقتی خودم وارد هنرستان شدم، موسیقی ایران ریشهای بسیار کهن داشت؛ هنری که بارها گردآوری و تدوین شده بود. موسیقی، مانند زبان فارسی، اگر بخواهد ماندگار بماند، باید با زمانه حرکت کند. این به معنای بریدن از گذشته نیست. مشکل ما این است که گاهی در تاریخ «قیچی» میشویم؛ موسیقی ما یا به گذشته پرتاب میشود یا به شکلی نادرست به امروز.