بهطور فزایندهای روشن شده است که پویایی اساسی در سیاست بینالملل معاصر، ظهور نظامی جهانی است که هرچه بیشتر بهسوی دوقطبیشدن پیش میرود — نظامی که در آن ایالات متحده و چین در مهمترین شاخصهای قدرت، اقتصادی و نظامی، رهبران آشکار هستند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، موسسه خاورمیانه دانشگاه ملی سنگاپور در مقالهای به بررسی چشم انداز خاورمیانه متعاقب تحولات اخیر پرداخته که در ادامه آمده است.
رایج و وسوسهانگیز است، اما از نظر تحلیلی نادرست و از لحاظ واقعیتگرایانه گمراهکننده، که شرایط کنونی خاورمیانه را گویی بخشی از یک تصویر ژئواستراتژیک واحد با ماهیتی یگانه و زمینهای مشترک بدانیم که از آن برمیخیزند و بهطور ارگانیک به هم پیوستهاند، و در نتیجه بتوان با یک روایت کلان مسیر آینده آنها را پیشبینی کرد.
در عوض، واقعیتهای کنونی خاورمیانه آنقدر پیچیده و متنوعاند که نمیتوان آنها را در یک چارچوب واحد گنجاند یا به یک دینامیسم واحد کاهش داد که چشماندازی راهبردی منسجم و جامع ارائه دهد.
بهجای این کلینگری گمراهکننده، باید برخی روندهای عمده را شناسایی کرد که بهنظر میرسد امروز بر چشمانداز ژئواستراتژیک خاورمیانه حاکماند و بهاحتمال زیاد مسیر آینده آن را شکل خواهند داد.
هرچند این یت این مسئله را خاتمه دهد.
با این حال، این امیدها بهتدریج رنگ باختند. پس از حملات ۷ اکتبر، این امیدها تقریباً بهطور کامل از میان رفته و جای خود را به تلاش فزایندهای برای از بین بردن امکان تشکیل یک دولت فلسطینی دادهاند.
فلسطینیها نیز، از سوی خود، بدون تردید مقاومت در برابر پروژهی «اسرائیل بزرگ» را ادامه خواهند داد، هرچند این مقاومت بدون شک خشونت و ویرانی گستردهای را بر آنان تحمیل خواهد کرد.
در سوی دیگر، اسرائیل بهطور فزایندهای بهعنوان عامل اصلی بیثباتی در خاورمیانه دیده خواهد شد، واکنشهای تند و سمی بیشتری را برخواهد انگیخت، جایگاه اخلاقی غرب را تضعیف خواهد کرد و تصویر جهانی اسرائیل و یهودیان را خدشهدار خواهد ساخت.