مشکلات حقوقی عدم تمکین در زندگی مشترک

گزارش آگهی/ تمکین که از فقه وارد در حقوق خانواده ما شده است به دو نوع عام و خاص تقسیم می‌گردد. تمکین خاص به معنای داشتن رابطه زناشویی بین زوجین است، یا به عبارت دیگر به معنای پذیرش داشتن رابطه زناشویی است.

در مقابل تمکین خاص، تمکین عام قرار دارد. منظور از تمکین عام پذیرش مدیریت زوج بر رابطه زناشویی است. در واقع مطابق با قوانین حقوق خانواده ما، مدیریت خانه و خانواده برعهده زوج نهاده شده است، متقابل بر اعطای مدیریت، پذیرش تصمیمات توسط دیگر اعضای خانواده قرار دارد. 

حال با توضیحات ارائه شده به دست می‌آید که عدم تمکین می‌تواند از هر دو نوع عام و خاص باشد. در این نوشته قصد داریم اثرات عدم تمکین زن را بررسی نماییم و از آن میان به طلاق در صورت عدم تمکین زن تاکید خواهیم داشت.

عدم تمکین عام

می‌دانیم که هر گروه اجتماعی برای حفظ و بقا و نیز حرکت به سمت سلامت و پایداری نیازمند همراهی کلیه اعضا است. ورار نامبرده، عدم تمکین محرز و اثرات قانونی جاری خواهد شد.

با وجودیکه اقرار زوجه موثر در اثبات است، لیکن همواره محقق نمی‌شود. حالت بعدی که قابلیت استناد دارد زمانی است که زوجه محل زندگی مشترک را ترک کرده است. در این حالت ترک زندگی مشترک که می‌تواند با شهادت شهود و مطلعین احراز گردد، بر عدم تمکین زوجه اشاره دارد.

حالت دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد زمانی است که زوجه منزل مشترک را ترک نکرده لیکن از تمکین خودداری می‌ورزد، در این صورت کمک گرفتن از کارشناس و انجام معاینه پزشکی ممکن است ادعای زوج مبنی بر عدم تمکین خاص زوجه را احراز نماید.

در نهایت باید اشاره کرد که احراز عدم تمکین عام در هر مورد و با توجه به اقدامات صورت گرفته باید انجام پذیرد، برای مثال چنانچه زوجه بر خلاف تمایل زوج به تحصیل ادامه دهد، زوج می‌تواند با ارسال اظهارنامه و در صورت ادامه وضعیت تحصیل زوجه، تحقق عدم تمکین عام را اثبات نماید.

انتهای پیام