قصه فرار خاموش روزنامهنگاران با سابقه از عرصه رسانه به دلایل عدم تامین مالی و نیز تعدیل نیروهای جوان تر بخاطر شرایط پیش آمده در بعد از جنگ اخیر در کشور و کاهش منابع درآمدی رسانه ها، به صورت محسوس و نیمه محسوس جریان دارد.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، حرفه خبر و خبرنگاری، که روزگاری پرچم روشنگری بود، حالا زیر سایه تنگدستی و ناعدالتی، حال خوش ندارد.
نمایندگان مجلس هم، اخیرا با صدایی که گاه در هیاهوی سیاست گم میشود، هشدار میدهند که اگر چارهای اندیشیده نشود، سرمایههای انسانی رسانه، چون پرندگانی زخمخورده، بالهایشان را برای همیشه از این آسمان جمع خواهند کرد.
یعنی مثل بسیاری دیگر از شغلهای مردم جامعه، در این بخش نیز رضایتی از میزان درآمد و شرایط معیشتی وجود ندارد.
معیشت حداقلی و ترک حرفه
حمیدرضا حاجبابایی، نایب رئیس مجلس، از حال و روز خبرنگاران میگوید:«خبرنگاران با سابقه، که عمری قلمفرسایی کردهاند، به دلیل تنگنای مالی ناچار به ترک این حرفه شدهاند. بسیاری حتی بیمهای ندارند و با حداقلهای معیشتی روزگار میگذرانند.»
او، که انگار خاطرهای از روزهای پرشور جوانیاش در مطبوعات را به یاد میآورد، از دولت میخواهد لایحهای برای حمایت از این قشروانستند فرصتهای خوبی برای حمایت از خبرنگاران باشند. راهاندازی آنها هم اقدام مناسبی بود. اما عمده شرایط به دلایل مختلف به گونه دیگر پیش میرود.
حقوقهای حداقلی کارگری با شرایط کاری همخوانی ندارد، و این نابرابری در توزیع حمایتها، چون آبی سرد بر آتش انگیزه این قشر ریخته است. نتیجه؟ بسیاری از پیشکسوتان، با دلی شکسته، حرفهای را که عاشقانه به آن پایبند بودند، ترک کرده و به مشاغلی دیگر پناه بردهاند.
ادامه این روند، چون آتشی زیر خاکستر، رسانههای کشور را به سوی خاموشی میبرد. روز خبرنگار، زمانی معنا پیدا میکند که قلمها از ترس بیکاری نلرزند و روزنامهنگاران بتوانند با سربلندی و امنیت، روایتگر حقیقت باشند.