قرآن كریم در مواضع متعددی، بحث صراط مستقیم را پیش كشیده است و برای آن كه با حقیقت این موضوع آشنا شویم، چارهای جز تمسك به قرآن و تفاسیر این كتاب الهی نداریم.
علاوه بر آیه ششم سوره حمد كه در آن میخوانیم «ما را به راه راست هدایت فرما»، در چندین جای دیگر نیز قرآن كریم به عبارت صراط مستقیم اشاره دارد كه آن آیات عبارتند از:
آیه 52 سوره شوری (براستی كه تو بخوبی به راه راست هدایت میكنی)، آیه 126 سوره انعام (و راه راست پروردگارت همین است…)، آیه 51 سوره آلعمران (در حقیقت خداوند پروردگار من و پروردگار شماست. پس او را بپرستید [كه] راه راست این است)، آیه 61 سوره یس و آیه 153 سوره 5 انعام. قطعا با تدبر در ظاهر آیات قرآن نیز میتوان به وجوهی از حقایق صراط مستقیم پی برد، چه آن كه به نظر میرسد یكی از مهمترین مسائلی كه در این باره وجود دارد، این است كه صراط مستقیم الهی با هدایت خاص الهی محقق میشود و خداوند، كسانی كه زمینه مناسب را در خود داشته باشند، به این مسیر هدایت میكند. (نگاه كنید به معانی آیاتی كه ذكر شد و آیات قبل و بعد آنها) البته در آیات قرآن جزئیات بیشتری نیز میتوان در این باره یافت. همچنان كه میبینیم در سوره انعام، خداوند متعال پس از طرح ویژگیهای یك مسلمان حقیقی، حركت در مسیر این شاخصها را همان صراط مستقیم عنوان میكند: