«کامران برادران» در روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: در آخرین تحولات در این رابطه، کاخ سفید اعلام کرده در حال بررسی پیام مکتوب ایران است که از طریق پاکستان دریافت کرده است، هرچند که برخی رسانه‌های آمریکا گزارش داده‌اند که ترامپ از پیشنهاد ایران چندان راضی نیست.
علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بین‌المللی بحران، طی گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» عنوان کرد که طرفین درگیر در بحران خاورمیانه اکنون در رقابتی فشرده با زمان هستند و تلاش دارند راهکاری برای خروج از این بحران بیابند. علی واعظ با اشاره به ضرورت خروج از بن‌بست دیپلماتیک به آخرین تحولات بر سر پرونده جنگ میان تهران و واشنگتن پرداخت که مشروح آن در ادامه آمده است:
*با توجه به ابهام‌های موجود درباره دور دوم گفت‌وگوها میان ایران و آمریکا در اسلام‌آباد، شما این مرحله را بیشتر فاز چانه‌زنی بر سر چارچوب می‌دانید یا نشانه‌هایی از ورود به فاز تصمیم‌گیری سیاسی یا خرید زمان و از سرگیری حملات دوباره می‌بینید؟ چه شاخص‌هایی این تغییر فاز را تایید می‌کنند؟
بیشتر چنین به نظر می‌رسد که دو طرف در شرایط بن‌بست قرار دارند و در حال تلاش و تقلا برای خارج شدن از این بن‌بست هستند. علت آن هم این است که پیش‌تر در مذاکرات هسته‌ای نیز اختلاف‌نظرات به حدی بود که به نظر می‌آمد امکان اینکه یک راهکار مورد رضایت طرفین بخواهد ایجاد بشود وجود نداشت و به همین لحاظ هم در کمتر از ۸ماه دو جنگ صورت گرفت و امروز هم همچنان طرفین بر سر مواضع خودشان سرسختی نشان می‌دهند. بنابراین نمی‌شود امیدوار بود به اینکه در این زمینه پیشرفت قابل‌توجهی صورت بگیرد. همچنین باید در نظر گرفت که در مقطع فعلی بحث کاملا و مستقیما به موضوع رفع تحریم‌ها وابسته است.
اما در واقع موضوع جدیدی که به مسائل غامض گذشته اضافه شده، بحث آینده تنگه هرمز و نحوه مدیریت آن است و بنابراین، به گمان من، طرفین اکنون وارد دام مرحله‌بندی شده‌اند؛ در دور اول مذاکرات در اسلام‌آباد برای رسیدن به چارچوب توافق تلاش صورت گرفت تا چارچوبی شکل گرفته و برای تمامی مسائل به صورت یک‌جا راه‌حل‌های کلی ارائه شود و سپس ورود به جزئیات فنی، عملیاتی و اجرایی انجام شود. این تلاش البته به نتیجه نرسید. حال این ایده مطرح شده که چه‌بسا بهتر است به صورت مرحله‌ای کار پیش برود و از این رهگذر کار بر موضوعات فوری‌تری مانند مساله تنگه هرمز شروع شده و در ادامه به موضوعات غامض‌تری مثل بحث هسته‌ای پرداخته شود. در زمینه رویکرد جامع یا رویکرد مرحله‌بندی مشکل اصلی ذهنیت طرفین است که گمان می‌کنند دست بالاتر را دارند، زمان به نفع آنهاست و بنابراین نیازی نمی‌بینند برای اینکه بخواهند امتیازاتی به طرف مقابل داده و رویکرد متفاوتی اتخاذ بکنند. این بن‌بست در واقع ناشی از برداشتی است که در طرفین وجود دارد و براساس آن تقریبا آینه‌وار خود را پیروز میدان می‌دانند.