گروه تئاتر و موسیقی: آسیبهای موجود در مسیر توسعه و بهسازی تئاتر ایران، ریشه در همان چالشهایی دارد که به صورت عمده، زیست امروز ِ ما را تهدید میکند: لمسشدگی و پناهبردن به نگاههای قضاقدری، دوری از رویکردهای آیندهنگر، عدم پذیرش نقد در سایه بیتوجهی به مسئولیتهای فردی و اجتماعی و بهطورکلی حوالهدادن مشکلات به «دیگری»های پیدا و پنهان.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شرق، واقعیت آن است که تئاتر ما بر پایه رشد کمّی و آمارهای دهانپرکناش لنگلنگان پیش میرود و هر روز بیشازپیش به جای درمان، در لمسشدگی آسیبهایش غوطه میخورد. این امر در فضای دانشگاهی و محیطهای آموزشی نیز شرایط بسامانتری ندارد. علیرغم رشد کمّی دانشگاهها، دانشجویان و حتی مخاطبان تئاتر در این سالها، با موقعیتی مبهم در سپهر سالهای آتی روبهرو هستیم؛ نبودِ زیرساختهای استاندارد و خلاقانه آموزشی، نگاه غیرتخصصی و پوپولیستی به آموزش تئاتر و فقدان ارتباط درست میان بدنه آموزشی با جریان تولید حرفهای تئاتر در ایران- اگر چنین مفهومی وجود داشته باشد- موقعیتی نگرانکننده را پیشرویمان گذاشته است.