شهید مسلم جاویدی متولد مهرماه ۱۳۶۱ در روستای مزرج قوچان بود. از کودکی عشق به وطن و سربلندی کشور با خونش عجین شده بود. وقتی به سن انتخاب شغل رسید، خدمت در ارتش را برگزید. از همان ابتدا به خانوادهاش گفته بود شهید میشود.
شهید مسلم جاویدی متولد مهرماه ۱۳۶۱ در روستای مزرج قوچان بود. از کودکی عشق به وطن و سربلندی کشور با خونش عجین شده بود. وقتی به سن انتخاب شغل رسید، خدمت در ارتش را برگزید. از همان ابتدا به خانوادهاش گفته بود شهید میشود. در جریان پاکسازی میادین مین جامانده از هشت سال دفاع مقدس جانباز ۵۰ درصد شده بود. با اینکه سالها به نظام خدمت کرده بود و میتوانست بازنشسته شود، ولی خدمت به کشور را ترجیح داد. وی افسر تیپ متحرک هجومی ۲۷۷ شهید تولایی قوچان بود و سرانجام ۳۰ شامگاه شهریور ۱۴۰۱ که آشوبگران مشغول آتش زدن پرچم ایران بودند، حین کمک برای متفرقسازی اغتشاشگران به شهادت رسید. از این شهید دو کودک خردسال به یادگار ماند. گفتوگوی ما با عباسعلی پرتاب (جاویدی مهر) پدر شهید و سیدهبیگم حسینی مادرخوانده شهید را پیش رو دارید.
پدر شهید
گویا شما سابقه حضور در جبهههای دفاع مقدس را دارید؟
سه چهار ماه سابقه جبهه دارم. از طرف جهاد سازندگی به جبهه رفته بودم.
چه شد پسرتان خدمت در نظام را انتخاب کرد؟
از موقعی که درسش تمام شد به دلیل علاقهای که به نظام داشت، وارد ارتش شد. با عشق و علاقه لباس نظام را پوشید. زمانی که لباس ارتش را به تن کرد، سنش کم بود. گفتم شغلت سخت است. گفت من عاشق شهادتم. دوست دارم به کشورم خدمت کنم. مدتی در ایلام و بعد در اهواز خدمت کرد. وقتی اهواز بود با انفجار مینهایی که از جنگ تحمیلی مانده بود، مجروح شد. انگشتانش قطع و جانباز ۵۰ درصد شد.
با اینکه متأهل بود، جای دور خدمت میکرد؟
ازدواج کرده بود و دو فرزند دختر دارد. ۲۲ سال جای دور خدمت کرده بود. دو سال به قوچان منتقل شده بود که به شهادت رسید.