رهبر شهید در مواجه با بحرانها، همواره سرشار از صبر و حوصله بودند. همیشه علاوه بر محاسبات عقلانی و سیاسی با ایمان و اعتقاد تمام به اولیای دین متوسل شده و از آنها کمک میگرفتند. علاوه بر این در مواضعشان قاطع و بیتزلزل بودند و هیچگاه تحت تأثیر فشار، تهدید و تبلیغات گسترده قرار نمیگرفتند. اساساً یکی از علل عصبانیت دشمنان از ایشان این بود که نسبت به آنان کاملاً بیاعتنا بودند
جوان آنلاین: سوگ حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای رهبر شهید انقلاب اسلامی، بهانهای شد که از این پس و تا دههها و حتی سدهها در باب جوانب گوناگون شخصیت و کارکرد ایشان گفته و نوشته شود. آنچه هماینک پیشروی شماست، شمهای از خاطرات و تحلیلهای دکتر جواد منصوری از مبارزان انقلاب اسلامی و تاریخ پژوه معاصر، درباره شخصیت اخلاقی و سیاسی آن امام مجاهد است؛ امید آنکه محققان حیات آن بزرگ و عموم علاقهمندان را مفید و مقبول آید.
در چه مقطعی و چگونه با حضرت آیتالله العظمی خامنهای، رهبر شهید انقلاب اسلامی آشنا شدید؟
خاطرم است که در سالهای ۱۳۴۸- ۱۳۴۹ و در یکی از مناطق جنوبی شهر تهران، جلسات هیئتهای عزاداری برگزار میشد که من هم در آنها شرکت میکردم. در یکی از این جلسات دیدم یک روحانی متفاوت از دیگران، بحثهای تحلیلی اجتماعی – سیاسی مفیدی را مطرح میکند. ایشان شهید آیتالله خامنهای بودند. بعد از سخنانشان در آن جلسات، با ایشان جلساتی را برگزار کردیم و بهتدریج دیدارهایی داشتیم که ادامهدار شدند تا اینکه من در سال ۱۳۵۱ از سوی ساواک دستگیر شدم. پس از آن مجدداً در سال ۱۳۵۷، در کمیته استقبال از حضرت امام با ایشان آشنا و همکار شدیم. همانطور که میدانید پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ایشان از مؤسسان حزب جمهوری اسلامی بودند. من هم بنا بر نظر و تأیید بعضی از اعضای مؤسس، عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی شدم. ما از ابتدای تأسیس تا انتهای فعالیت حزب جمهوری اسلامی در سال ۱۳۶۴، در شورای مرکزی حزب، در کمیته سیاسی و شاخههای مختلف آن با هم همکاری داشتیم. علاوه بر این، وقتی من در پاییز سال ۱۳۵۸ نخستین فرمانده سپاه شدم، ایشان هم بهعنوان رابط سپاه و شورای انقلاب انتخاب شدند. در این مقطع نیز با یکدیگر ارتباط و تعامل نزدیک داشتیم
در تمامی این ادوار، چه ویژگیهایی را در شخصیت ایشان برجسته میدیدید؟