امسال در چهل و دومین جشنواره فیلم فجر، مسعود جعفریجوزانی یکی از فیلمسازان پیشکسوتی است که با آخرین ساخته خود؛ با عنوان «بهشت تبهکاران» حضور دارد، فیلمی که در بستر تاریخی و روایتی متفاوت از مصدق ساخته شده است.
سوره سینما – هدیه حدادیاصل: سالهایی را به خاطر دارم که از روزهای ابتدایی پاییز برای رسیدن بهمن و آن دوازدهم پرشور و هیجان لحظهشماری میکردیم. حتی اگر در رسانه نبودیم اما خودمان را برای حضور در جشنوارهای آماده میکردیم که شباهت بیشتری به یک جشنواره استاندارد بینالمللی داشت… سالهایی را به خاطر دارم که برای به تماشا نشستن فیلمهای مهرجویی و کیمیایی و فرهادی جلوتر از همه در صف میایستادیم که نکند جای خوبی گیرمان نیاید و نتوانیم درست به پرده عریض سینما خیره شویم! هرچه از آن سالها بیشتر میگذرد خاطراتش بیشتر میمانند و تهنشین میشوند! سالهایی که تمام فیلم اولیها با آثار درخشان میآمدند و با قدرت در کنار پیشکسوتان خودنمایی میکردند؛ همان فیلم اولیهایی که حالا کسر شأنشان میشود فیلمشان را به جشنوارهای بدهند که روزی برای حضور در آن خدا خدا میکردند! حالا چند سالی است که خیلی از این خاطرات را در صفحههای دیگری از جشنواره با نام آرزو مینویسیم… کاش مهرجویی بود، کاش کیارستمی بود، کاش انتظامی و مشایخی و کشاورز بودند…
اما ناامید نشدیم و نمیشویم چراکه هنوز خیلیها را داریم که اگر بخواهند میتوانند برایمان عاشقانههای تاریخی بنویسند، از دفاع مقدس و جنگ بگویند و خلأهای اجتماعی را روایت کنند. هنوز کسانی را داریم که اگر بخواهند کمدی میسازند و از ته دل ما را میخندانند و اتفاقاً فیلمشان را هم با افتخار تقدیم جشنواره فجر میکنند… امسال از آن سالهایی است که مسعود جعفریجوزانی را داریم و علی نصیریان و سعید پورصمیمی را میبینیم…