اقتصاد۲۴– فرقی میان آنجا که شما زندگی میکنی با آنجایی که ما زندگی میکنیم نیست. البته بین محلههای بالای شهر و پایین شهر تفاوتهایی وجود دارد، اما در کل داستان اجارهنشینی داستان رفتن به اتاقگاز است. حتی بین تهران و شهرستانها هم فرق زیادی وجود ندارد. البته در خرید و فروش تفاوت دارد. مثلاً الان یکسال بیشتر است که کسی در اهواز ملکش را در کیانپارس که محلهای مرفهنشین است برای فروش گذاشته و هیچکس حاضر نیست آن را بخرد. در تهران، ولی وضع تفاوت دارد. اما الان ما از رویاهایمان چیزی نمیگوییم. از تلاش برای زندگی میگوییم.
اعداد و ارقام میگویند نرخ اجارهنشینی شهری در کل ایران در سال ۱۳۶۵ تنها ١٨ درصد بودە، اما اکنون شمار مستاجران پایتخت از تعداد مالکان پیشی گرفته است. نرخ رشد اجارهبها در پایتخت به ۵۱ درصد و در کل کشور به ۵۴ درصد رسیده است. براساس گزارشی که ایرنا در سال ۱۴۰۰ منتشر کرد ۴۰ درصد ایرانیها و ۷۰ درصد تهرانیها زیر خط فقر مسکن هستند. برهمین اساس در سال ۱۳۹۸ در تهران ۴۲ درصد مردم مستاجر بودەاند و در سال ۱۴۰۰ تعداد مستاجران پایتخت از مالکان بیشتر شده است. کارشناسان بازار مسکن میگویند قیمت اجاره با نزدیک شدن به قیمت مسکن، به رقمهای غیرقابل کنترلی رسیده است. با این توصیف میخواهید بدانید «اتاق گاز» چیست؟
مستاجران ایرانی مرتب به اتاق گاز میروند. این اتاق گاز از آن اتاقهای گاز که آلمانیهای نازی استفاده میکردند نیست. این اتاق گاز از آن اتاقهای گاز که آمریکاییها برای مجازات مجرمان استفاده میکردند نیست. این اتاقهای گاز نامرئی است. معمولاً کسی را به کشتن نداده است و هیچ قانونی یارای حمایت از قربانیان آن را نداشته است. هیچ دولتی نیز نتوانسته است از پس این اتاقهای نامرئی برآید. چه بسا هیچ دولتی، هیچ سیستم قضایی و امنیتی هم از آن خبر نداشته باشد. فقط آنها که مستاجرند خوب لمسش کردهاند. دستکم آنها که سالی یکبار مجبورند به سراغ بنگاههای معاملات املاک بروند خوب میدانند اتاق گاز چجور جایی است. این روزها که فصل نقل و انتقالات یا تمدید اجارهها در شهرهای غیرگرمسیری است بازار اتاقهای گاز داغ است. در جاهای گرمسیری معمولاً فصل نقل و انتقالات تابستان نیست ولو مدرسهها تعطیل باشند و دانشگاهها هم همینطور.