مصرف بنزین در ایران سالهاست به یکی از موضوعات مهم اقتصادی و مدیریتی کشور تبدیل شده است. هر بار که آمار مصرف افزایش مییابد یا نگرانی درباره تأمین سوخت مطرح میشود، بخشی از نگاهها به سمت رفتار مصرفی شهروندان میرود؛ از رانندگی پرشتاب گرفته تا استفاده گسترده از خودروهای شخصی.
در واقع شهروندان آخرین حلقه زنجیره مصرف هستند؛ حلقهای که تصمیمهای آن تا حد زیادی تحت تأثیر شرایطی قرار دارد که توسط دولت، صنعت و مدیریت شهری شکل گرفته است. اگر خودروهای موجود در بازار مصرف بالایی داشته باشند، اگر حملونقل عمومی پاسخگوی نیاز شهرها نباشد و اگر ساختار شهرها به گونهای باشد که بدون خودرو شخصی زندگی روزمره دشوار شود، انتظار صرفهجویی گسترده تنها از مردم چندان واقعبینانه به نظر نمیرسد. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که مدیریت مصرف بنزین نیازمند نگاهی جامع است؛ نگاهی که در آن نقش مردم، دولت، خودروسازان و شهرداریها در کنار یکدیگر دیده شود.