به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دیدن توانمندی بچهها در میدان، گاهی حسرتِ کمرنگ بودن این مشارکت در خانه را برای والدین پررنگ میکند. اما کدام ترفند مربیانه، شتابِ این مسئولیتپذیری نوجوانان را از دلِ خیابان به کانون خانواده امتداد میدهد؟
بنابر روایت فارس، در این صد و اندی شب که خیابانهای شهر به صحنه لبیک به فرمان رهبری و دفاع از وطن تبدیل شدهاند، تماشای عملکرد نسل جدید بهشدت غرورانگیز است. برخلاف برخی تصورات، نوجوانانِ ما در این اجتماعات نهتنها منفعل نیستند، بلکه اتفاقاً در خط مقدمِ میدان، پرچمدارِ کارهای جمعی و داوطلبانه شدهاند؛ از مدیریتِ ایستگاههای صلواتی گرفته تا نظمدهی به جمعیت و خدمترسانی. ما در اینجا با گنجینهای از تعهد روبهرو هستیم و پاسخ به دغدغه امتداد این مسئولیتپذیری در خانه، نیازمندِ کشفِ همین موقعیتِ خاص است. نوجوانِ ما ظرفیتِ عظیمی از مسئولیتپذیری را در خیابان شکوفا کرده است و حالا هنرِ پدر و مادر این است که این چشمهٔ جوشانِ توانمندی را به رسمیت بشناسند و جریانِ آن را باظرافت، از دلِ تجمعات به سنگرِ اولِ ساختنِ یک ایرانِ قوی، داشتنِ یک خانهِ منظم، همدل و پویاست. وقتی نوجوان درک کند که کمک به نظمِ خانه، شستنِ ظرفها یا رسیدگی به امورِ خانواده، دقیقاً امتدادِ همان خدمترسانی و دفاعی است که در میدان انجام میدهد، با همان انگیزه واردِ میدانِ خانه میشود.
وقتی به ظرفیتهای اثباتشدهٔ فرزندانمان در این شبهای حماسی بها میدهیم، اتفاقِ شگرفی رخ میدهد. نوجوانی که با افتخار در پیشانیِ میدان سینه سپر میکرد، حالا درمییابد که شکلگیریِ یک کشورِ مقتدر، از استحکام و مشارکتِ درونِ خانه آغاز میشود. ما با این پلزدنِ مربیانه، مسئولیتپذیری نوجوانان را از یک کنشِ ارزشمندِ اجتماعی، به یک رویهٔ پایدارِ شخصیتی در تمامِ ابعادِ زندگیشان تبدیل کردهایم؛ دستاوردی که از او، انسانِ ترازِ انقلاب و تکیهگاهی قابلاعتماد برای فردایِ ایران و خانواده میسازد.