CNG با قیمت به مراتب کمتر از بنزین، علاوه بر کاهش هزینههای سوخت، نقشی راهبردی در مدیریت ناترازی انرژی و کاهش نیاز به واردات بنزین دارد.
جوان آنلاین: گاز طبیعی فشرده (CNG) در معادلات انرژی ایران، فراتر از یک سوخت جایگزین، به عنوان یک ابزار راهبردی برای مدیریت تقاضای بنزین و کاهش هزینههای خانوار شناخته میشود. در شرایطی که تراز تولید و مصرف بنزین در کشور با چالشهای جدی مواجه است و فشار فزایندهای بر پالایشگاهها وارد میشود، توسعه سبد سوخت با محوریت CNG میتواند نقشی تعیینکننده در تعادلبخشی به اقتصاد انرژی ایفا کند. تفاوت قیمت محسوس میان بنزین و CNG، نه تنها یک مزیت برای مصرفکنندگان، بلکه سیگنالی اقتصادی برای بازنگری در الگوی مصرف سوخت در ناوگان حملونقل عمومی و شخصی است.
مزایای اقتصادی برای خانوار و مدیریت ناترازی بنزین
اصلیترین محرک برای گرایش رانندگان به استفاده از گاز طبیعی فشرده، هزینه سوختگیری است. در حال حاضر، اختلاف قیمتی میان این سوخت و بنزین، بهویژه برای رانندگان ناوگان تاکسیرانی، خودروهای حملونقل عمومی و خودروهای اینترنتی، شکاف معناداری در سبد هزینههای خانوار ایجاد کرده است. برای این دسته از کاربران که پیمایش روزانه بالایی دارند، هزینهکرد سوخت بخش بزرگی از درآمد خالص آنها را میبلعد. استفاده از CNG میتواند هزینه سوخت این گروه را تا حدود قابلتوجهی کاهش دهد. این کاهش هزینه، به معنای افزایش درآمد سرانه رانندگان و بهبود قدرت خرید آنان در برابر تورم هزینههای جاری خودرو است.
از نگاه کلان و ملی، افزایش مصرف CNG مستقیماً با کاهش تقاضای بنزین پیوند خورده است. ایران به دلیل برخورداری از ذخایر عظیم گازی، مزیت نسبی در تأمین خوراک جایگاههای CNG دارد. وقتی تقاضا برای بنزین کاهش مییابد، فشار بر پالایشگاهها برای تولید بیشتر بنزین -که نیازمند سرمایهگذاریهای کلان و پیچیده است- کاهش یافته و بدین ترتیب، ظرفیت بیشتری برای صادرات فرآوردههای نفتی و یا کاهش واردات بنزین فراهم میشود. هر متر مکعب CNG که جایگزین بنزین میشود، عملاً به معنای آزاد شدن پتانسیل صادراتی کشور است که میتواند ارزآوری یا صرفهجویی ارزی به همراه داشته باشد. بنابراین، توسعه زیرساختهای CNG نه یک هزینه، بلکه یک سرمایهگذاری برای جلوگیری از خروج ارز و تقویت امنیت انرژی کشور است.